Прославата на Благовештението и денес за луѓето во селата, но и за земјоделците, претставува почеток на работа на поле, сеење пченица и јачмен, калемење и кастрење овошје.
Благовештението е еден од празниците на Богородица, кој е женски, па многу жени на овој ден се молат на Богородица за породување, одејќи во цркви и манастири каде што иконите се посветени на Благовештението.
Според легендата, кога Марија наполнила 15 години, по 11 години служба во ерусалимскиот храм, свештениците и рекле дека законот налага да не може да остане таму, но дека мора да се омажи. Сепак, таа одговори дека му се посветила на Бога и дека сака да остане девојче до смртта. Тогаш првосвештеникот Захарија собра 12 лица од Давидовото племе да остави еден од нив на чување. Така, на Марија и беше доверена грижата за праведниот Јосиф, кој тогаш имаше 84 години.
Евангелието вели дека Архангел Гаврил и се појавил на Богородица осветлена од светлината на архангелот, додека таа држела отворена книга на пророкот Исаија и и рекла дека ќе роди син Божји.
“Радувај се, милостив. Господ е со тебе”, рече Архангел Гаврил, кој ја отвори историјата на Новиот Завет и започна обновување на човештвото.
Идеите за обновување и раѓање со себе донесоа верување дека на овој ден треба да се стане многу рано и да се започне со работа со песна. Токму поради тоа, се наложува на овој празник куќата, дворот, шталите, шталите да се исчистат и да се изгори целото ѓубре.
Порано се веруваше дека во пресрет на овој ден, девојчињата треба да купат суви гранчиња и дрвја и да направат голем оган од нив, на некој рид, селска раскрсница или на друго видливо место. Млади и стари ќе се собираа околу огнот, со песна и радост. Ако огнот запалеше доволно, повештите ќе прескокнеа над него, бидејќи се сметаше дека оној што ќе го прескокне пламенот ќе биде заштитен од каснување од змија во текот на целата година.
Во народот, Благовештението важи како ден што се слави поради змиите. Во пресрет на Благовештението, децата удираа со железни предмети со лисици, шетаа низ куќата, штала и штала и викаа: „Бегај, змии и гуштери, бегај, змии и гуштери!
Исто така, постои верување дека следниот ден по овој празник, до Велики петок, може да се започне некоја голема и важна работа, но тие носат и важни животни одлуки.
Прославата на Благовештението и денес за луѓето во селата, но и за земјоделците, претставува почеток на работа на поле, сеење пченица и јачмен, калемење и кастрење овошје. Така, се верува дека дојде крајот на зимата, па постои изрека која вели: „Ако дождот го навлажни рогот на волот на Благовештението, тоа ќе биде добра култура“.
Инаку, Благовештение е еден од 12-те најголеми христијански празници, кои секогаш се слават на 25 март според стариот, а на 7 април според новиот календар.