Исакиј се празнува уште еднаш посебно (12 јуни). Свети Далмат најнапред беше офицер кај царот Теодосиј Велики и царот го чуваше во голема чест. Но, кога во него се разбуди духот, тој презре се светско, го напушти чинот, го зеде својот син единец Фауст и со него отиде во предградието на Цариград, во обителта на свети Исакиј, каде што обајцата примија монашки потстриг. Далмат сиот му се предаде на богоугодниот живот, на голема радост на старецот Исакиј.
И кога му се приближи смртниот час, старецот го постави Далмат за игумен наместо себеси. Подоцна таа обител по него се нарече Далматска.
Далмат живеел толку подвизно што еднаш поминал четириесет дена без храна, а со пост и молитва победил демонска сила.
Преподобниот Далмат ја водел и борбата против видливите демони – несториските еретици, кои ја хулиле Пречистата Богородица. Бил помошник на светите отци на Третиот вселенски собор, одржан во Ефес за време на владеењето на Теодосиј Помладиот. Со ова Далмат ја освоил љубовта на царот и светите отци, па бил прогласен за старешина на манастирот.
Откако му угоди на Бога, тој се претстави пред Бога во својата старост. Така, неговиот син, преподобниот Фауст, откако го завршил секој богоугоден подвиг и го поминал животот во испосник, преминал во бесмртен живот.
Бидејќи Далматус и Фауст ги напуштија своите семејства поради љубовта кон Христос, обичаите поврзани со овој ден налагаат да одите во црква, да запалите свеќа и да им се молите на овие светци за зачувување на мирот и хармонијата во семејството.