Еден постар фармер веќе немал сила да работи на полето. Целиот товар на работата паднал на синот, кој цел ден работел, а навечер враќајќи се дома, го затекнал својот постар татко како седи на клупа пред куќата.
„Веќе нема никаква корист“, си помислил неговиот син. „Ништо веќе не функционира и ми стана товар.
Еден ден, исфрустриран од се, синот направил дрвена кутија, ја одвлекол на клупата пред куќата и му наредил на татко му да влезе во неа. Таткото без збор влегол во дрвената гајба, синот го затворил капакот и го одвлекол до една стрмна карпа, надвор од селото.
Додека се подготвувал да ја турне гајбата од карпата во бездната, слушнал удирање од гајбата. Отворајќи го капакот, го нашол татко му како тивко лежи внатре.
„Што сакаш?“, праша неговиот син.
„Па, знам дека ќе се ослободиш од мене, но сепак те советувам само да ме фрлиш преку карпата и да ја задржиш гајбата, знаеш – можеби ќе им треба на твоите синови еден ден“, одговори старецот.
Не правете грешка: Што и да посее човек, тоа и ќе жнее.