Кажете ѝ дека е најдобра. Дека бескрајно ја сакате. Таа заслужува да го чуе тоа од вас.
Штом ќе забремени, жената почнува да чувствува љубов кон своето дете и тоа трае додека е жива. Дури и пред да го види своето мило чедо, кога ќе ги чуе неговите први отчукувања на срцето, таа веќе го сака безусловно.
Тоа мало суштество што девет месеци го носела под срцето го чува и штити од денот кога дошло на свет. Со него заедно ги учи првите зборови, со него прави први чекори, го слуша секој негов плач, се радува на неговата насмевка…
Првиот збор што најчесто го изговараме е „мама“. Бидејќи уште тогаш ја чувствуваме сигурноста во нејзините бакнежи и во топлото крило. Таа е нашиот заштитник, нашето мирно пристаниште.
Мама будно следи што се случува во градинка или училиште, нè теши кога сме болни, го бакнува болното место кога ќе паднеме, ја симнува температурата и сред ноќ бдее над нас. Тие се како суперхерои.
Нејзиниот совет вреди злато
Мајката ги поминува сите ситуации со нас: првите љубови, првите разочарувања, првите тепачки, уписот во училиште и на факултет — за сè секогаш има добар совет и вистински збор утеха. Таа нè учи трпеливо на првите кулинарски вештини, чита приказни за добра ноќ, нè воспитува за убаво однесување и ја објаснува разликата меѓу доброто и злото. Во нејзината прегратка трчаме и кога сме среќни и кога сме тажни, зашто таа секогаш разбира сè.
Таа знае сè за вас: од бенката на левото бедро до вашата омраза кон боранија. Дури и кога лажете дека сте добро, таа знае кога сте тажни или лути. Бидејќи мајчината интуиција никогаш не греши. Нејзините сетила можат да го видат она што вие не го гледате.
И ништо не се менува во нејзиниот однос кон нас ни кога ќе пораснеме. Нејзината грижа останува иста, дури и кога ќе станеме родители и ќе добиеме свои деца — за неа секогаш ќе бидеме нејзиното дете.
Не дозволувајте да се чувствува осамено
Сè што добиваме од мајката некако го земаме здраво за готово. Тие целиот живот ги кријат своите маки и проблеми од нас. Не ги разбираме целосно сè додека и самите не пораснеме и не се најдеме во нивна кожа. И сè додека не почнеме да личиме на нив. Тогаш сфаќаме дека криеле болести, промени на расположение во менопауза, понекогаш препирки со татко ни, проблеми на работа… Сè заради нашиот мир и безгрижно детство.
Зашто мајката прави сè за нејзиното дете секогаш да биде среќно и сигурно.
И колку и да сте се карале со неа во младоста, денес, секогаш кога се чувствувате лошо, еден повик со неа го прави денот подобар. Никој не може да ви даде толку добар и утешен мотивирачки збор како вашата мајка. И никој не може толку широко да ги рашири рацете и да ве прегрне како таа кога доаѓате во посета.
Затоа не дозволувајте да биде заборавена ни кога имате многу обврски околу своето семејство, многу работа на работното место, па дури и кога живеете во друг град. Јавувајте ѝ се секој ден — тоа ѝ значи многу.
Сега е редот на вас
Време за мајката мора да се најде. Бидејќи животот не е вечен. Вратете ѝ го она што таа ви го пружала цел живот — сега е редот на вас.
И кажете ѝ дека е најдобра. Дека бескрајно ја сакате. Зашто ако тоа не го направите, еден ден кога ќе ја нема, може да ви биде жал што не сте го направиле. Не дозволувајте да биде предоцна за некои работи.
Дури и кога мислите дека сте во право — извинете ѝ се. Сетете се само колку пати вие сте згрешиле, а мајката ја презела вината на себе. Всушност, што и да направиме, никогаш нема да можеме доволно да ѝ се заблагодариме за сè што во животот го направила за нас.