„Знам дека си болна, но сè уште ми пречат твоите звуци и ми го попречуваат часот, ова беа зборовите што професорката по музика и ги упати на ќерка ми, која има дијабетес тип 1 и чиј аларм звучеше за да ја предупреди дека нејзината крв шеќерот се креваше, пред целото одделение. Згора на се, ја имитираше потпирајќи го телефонот на сензорот на раката, исмејувајќи ја пред сите. Детето е вознемирено од средата, кога тоа се случи, има главоболка и не сака повеќе да оди на час по музика“, мајка на петтоодделенец во основно училиште во Нови Пазар, чие име им е познато на Редакцијата на Курир, ја започна нејзината исповед за Курир.
Го знаеме и името на наставничката, како и училиштето во кое се случи оваа непријатна приказна за сите нас. Но, за доброто на девојката, која не треба да биде препознатлива и со тоа потенцијално повторно дискриминирана, нема да ги објавуваме. Сето ова се случи иако Србија сега има Протокол како да се третираат учениците со дијабетес на училиште.
Девојчето има дијабетес од осум години и затоа носи сензор на надлактицата што го мери нивото на шеќер во крвта и е поврзан со мобилен телефон, вели нејзината мајка и објаснува:
„Штом шеќерот почне да паѓа или да расте, алармот на телефонот се вклучува. А бидејќи ќерка ми има веќе 11 години и е во пубертет, тие флуктуации на шеќер се чести. А, токму поради дијабетесот и е дозволено постојано да има телефон со себе, иако од почетокот на оваа учебна година е забрането користење телефони на училиште. И навистина, сите учители се максимално фер кон неа, како и учителката. Но, тој има проблем со професорката по музика од почетокот на учебната година, што кулминираше со тоа ужасно однесување во средата“, објаснува мајката.
Кога наставничката по музика, според зборовите на мајката, првично побарала од девојчето мобилниот телефон за да го стави во фиоката каде што се другите, таа и објаснила дека има дијабетес и дека телефонот се користи за следење на шеќерот, а дека ја губи врската со сензорот ако телефонот е далеку од него, односно нејзината рака.
„Кога алармот за прв пат се огласил, наставничката и кажала дека и пречи, дека може слободно да излезе надвор бидејќи го нарушува часот. Тоа и се случило неколку пати, па ја напуштила училницата, а акцентот бил кога пред сите и кажала дека знае дека е болна и ѝ пришла: „Мислиш ли дека си го минала телефонот покрај сензорот за цел клас?!“, по што таа и имитирала“, рекла мајката која следниот ден веднаш отишла кај директорот на училиштето:
„Му реков и таа учителка пред се како човек, а потоа како педагог и некој што е единствен возрасен меѓу децата, да разговара со неа кога ќе се огласи алармот, да ја праша како е, дали ѝ треба помош. И таа ја замолува да излезе надвор! Дали знаете колку брзо може да падне шеќерот? А ако излезе сама од училницата може да колабира и кога некој ќе го види тоа дете? Што ако падне во кома?“, прашува загрижената мајка.
Директорот на училиштето за Курир изјави дека по доаѓањето на мајката тој ја повел постапката.
„Изјавата треба да ја дадат наставникот, раководителот на паралелката, детето во присуство на родители и педагози. Она што засега го знам е дека наставничката пред сите им кажала на учениците дека е болна, што не смеела да го прави. Нема оправдување за тоа, мора да се заштитат сите деца и нивните права. А алармот, колку што разбрав, беше поставен на најгласниот звук. Тонот треба да биде помал поради другите деца и водењето на часот. Во секој случај, само што е отворена процедурата и не можам да кажам ништо дефинитивно“, вели директорката и додава дека го применуваат протоколот и дека девојката не е единствената ученичка со дијабетес.
Семејството на девојчето за помош се обратило до Здружението на родители на деца и млади со дијабетес од Србија „Аларм“, кое веднаш се обратило во училиштето.
„Конвенцијата на ОН за правата на детето, Уставот на Србија, законите и другите акти забрануваат дискриминација на децата врз основа на болест, како и им даваат право на образование, лекување, а со тоа и терапија.
Србија неодамна, благодарение на ангажманот на нашето здружение и многубројните родители на деца со дијабетес, има и Протокол за постапување со ученици со дијабетес на училиште, во кој јасно стои дека децата со дијабетес мора да ги имаат сите услови за непречено мерење на шеќерот во крвта. нивоа и земање храна или терапија што е можно поскоро за регулирање на новиот шеќер во крвта. Навредувањето, дискриминацијата и омаловажувањето на децата е неприфатливо. Се надеваме дека наставничката ќе биде соодветно санкционирана и дека овој несреќен пример ќе им покаже на другите како не треба и не смее да ги третира децата со дијабетес и како, напротив, мора да се однесува со нив“, вели Мирослав Стевиќ за Курир, претседател. на аларм.
Извор: kurir.rs