Откако знае за себе, Ненад Пуриќ, познат и под прекарот Грча од селото Велики Купци кај Крушевац, знае и за сиромаштија. Мајка му го напуштила, татко му бил алкохоличар, а него, колку што можеле, го одгледале баба му и дедо му. Така Грча пораснал во вреден, чесен, но пред сè – добар човек. Сепак, притиснат од бројни животни маки, повеќе мислел на другите отколку на себе. За да заработи некој динар и да им помогне на баба и дедо, уште од детството почнал да работи на дневница, да извршува тешки физички работи и да чува овци.
– Татко ми не помогна, мајка си отиде. Баба и дедо ми беа сè. Кога починаа, останав сам – како скитник. Никогаш не одбив работа, не бирав што ќе работам. Само да имам за живот, да преживеам. Само јас знам колку беа тешки тие крвави дневници, но никогаш не се пожалив – започнува својата приказна за РИНА Неша.
Не бирајќи работа, Ненад талкал од град во град, чувал овци и надничел. Она што ќе го заработел било доволно само за преживување, но иако немал многу, овој добар млади човек знаел и тоа малку да го сподели со своите пријатели.
Пред околу десет години, тој од своето село заминал на Пештер, во едно село кај Тутин, и станал овчар кај семејството Зорниќ. Денес, една деценија подоцна, тој не е само работник во таа фамилија – туку и нејзин член.
– Тој се јави на оглас што го објавив на Фејсбук. Го примивме и Неша го оправда нашето големо доверие. Тој пред сè е добар и чесен човек, а во сите овие години ни стана близок како да ни е роднина. Вреден е и посветен, секогаш можеме да се потпреме на него – вели Хајриз Зорниќ.
На Пештер Неша има свој сместувач, плата и не е гладен, но како што вели, често ја сонува старата куќа и огништето покрај кое пораснал. Дека животот е непредвидлив и дека сè може да се промени, сведочи фактот што неговата добрина не ја заборавиле неговите соученици, кои сега покренаа иницијатива да му изградат куќа.
– Неша сите го сакаме и го паметиме како добар, но несреќен човек. Решивме да собереме пари, да купиме тули и да му изградиме дом – да има каде да се врати, да ја прослави славата и да запали свеќа. Му го должиме тоа како луѓе – велат неговите пријатели од детството, кои веќе работат на расчистување на темелите на старата куќа. На чело на иницијативата е Срѓан Гашиќ, кој моментално е во Франција и ја покренал акцијата за собирање помош. „И за изградба на црквата сами собравме пари, ќе собереме и за Неша. Нема човек во селото што не би дал барем денар за тој да си го обнови кровот над главата“, вели неговиот пријател Марко Весиќ.
Секој што сака Грча – вечниот овчар под ведро небо – да ја добие својата куќичка, може да помогне. Со материјал, пари, работа – како и да е. Доволно е само да се јави на Марко на бројот 063/8056-107.
И можеби Неша никогаш немал многу, но сега барем знае дека го има највредното – луѓе кои не го заборавиле.