Баба Хелена го прослави својот 105. роденден, а во животот никогаш не била во болница.
Хелена Јанес го прослави 105. роденден во својот дом во Загреб, во кругот на најблиското семејство и пријателите. Наместо торта, за роденден посакала вино.
Баба Хелена е родена во Лудина, а во Загреб се доселила во педесеттите години. Иако го одработила целиот работен стаж, таа е во пензија веќе подолго отколку што вкупно работела.
Пред да ги дувне свеќичките, посакала само уште здравје, истакнувајќи дека тоа ѝ е најважно.
Хелената и денес е витална и самостојна, а телевизиската екипа ѝ посакала уште многу убави денови и добро здравје.
„Никогаш не сум била во болница, ниту пијам кафе, ниту пушам“
Хелена раскажува дека во животот преживеала три војни, а во 1947 година, набргу по Втората светска војна, прележала туберкулоза, што бил нејзиниот единствен посериозен здравствен проблем.
„Имав голема туберкулоза, дури и каверна на белите дробови“, раскажува таа.
И покрај тоа, никогаш не лежела во болница, а тајната на нејзината долговечност ја гледа во умереноста и редовниот одмор.
„Никогаш не сум била во болница, ниту пијам кафе, ниту пушам. Никогаш. Јадам лесна, едноставна храна. Околу 22 или 22:30 часот сум во кревет. Наутро се будам кога сакам, но навечер секогаш во тоа време сум во кревет. Нема тука некој голем рецепт“, вели Хелена.
Така, според неа, не станува збор за некаква комплицирана формула за долг живот, туку за едноставни секојдневни навики – умерена исхрана, непушење и редовен сон.
За 100. роденден ја поканила целата зграда
Соседите во текот на целиот ден ѝ ѕвонат на врата и доаѓаат да ѝ го честитаат роденденот.
Хелена се присетила и на тоа како изгледала прославата на нејзиниот јубилеен 100. роденден.
„Да, сакаа голема прослава. За стотиот роденден имав голема забава. Ја поканив целата наша зграда, па бевме надвор и така… Тоа е животот. Не знам што би ви кажала“, раскажала Хелена за екипата на хрватската телевизија.
И на 105 години, таа продолжува самостојно да го живее секојдневието, а нејзината приказна уште еднаш покажува дека наједноставните животни навики често се оние на кои луѓето најмногу им веруваат кога зборуваат за долговечност.
