Мајка ми работи како готвач во училиште. Има многу мала плата. Толку мала што купуваме основни работи. Не можеме да си дозволиме луксуз или некаков вид на патување.
Не ни е лесно затоа што татко ми ја изгуби работата пред една година. Па само мама работи за сите нас. Таа со години не била на ниту едно патување. Таа вели дека понекогаш заборавила како изгледа морето. И, многу ми е жал кога зборува така. Не сум задоволен од тоа. И покрај тоа што сум уште млад, знам дека не треба да биде така.
Заслужуваше многу повеќе. Таа работи цел ден и сакав да и покажам дека го ценам. Имав заштеди што ги собирав со години. Не се ни сеќавам кога започнав да собирам. Има пари од родендени, имиња и понекогаш кога бабите и дедовците ви даваат пари.
Се имаше акумулирано доволно што можеше да и купи одмор од 5 дена на море. Отидов во агенцијата и го платив нејзиниот одмор.
Кога и реков дека го платив нејзиниот пат, таа остана во шок. Не можеше да поверува. Плачеше и рече дека тоа е најубавото нешто што некогаш го добила.
Отпрвин таа рече секако дека е премногу, но на крајот сепак попушти бидејќи и реков дека ќе бидам среќен ако го прифатеше тоа патување.
Бев многу среќен што можев да си го дозволам тоа, иако сега немам ништо од заштедите.
Не е важно, и онака би купил некои глупости. Така ја израдував мајка ми и покажав дека ценам сè што прави за мене.
Тато и јас само се дружевме додека мама беше на море. Беше прекрасно.
Извор: нет.хр