Животот во Грција носи многу предизвици. Снежана опишува како се соочила со обичаите и менталитетот на семејството на нејзиниот сопруг.
Љубовните приказни кои ги спојуваат луѓето од различни земји често изгледаат како бајка, но дури заедничкиот живот покажува колку големи можат да бидат разликите во менталитетот, обичаите и семејните односи. Она што за една личност е сосема природно, за друга може да биде незамисливо, а токму со такви ситуации се соочила Снежана Макаш Кукли, која своето искуство од животот во Грција го споделила во Фејсбук групата „Live from Greece“.
Од запознавањето преку Фејсбук до животот во Солун, нејзиниот пат бил исполнет со многу изненадувања, а најголемите шокови дошле дури кога го запознала семејството на својот иден сопруг и се соочила со обичаи кои во многу нешта се разликувале од оние на кои била навикната во Босна.
Љубов која ги променила сите планови
Снежана признава дека никогаш не замислувала дека ќе се омажи за Грк, ниту дека токму Солун ќе стане нејзин нов дом. Животот, како што вели, имал сосема поинакви планови.
„Во Солун првпат дојдов за мојата свадба. Пред тоа во Грција бев само на летување. Ако некој ми кажеше дека ќе се омажам за Грк, ќе се смеев. Доаѓам од Босна, студирав англиски јазик и книжевност, живеев во земји каде што се зборува англиски и бев уверена дека мојот живот ќе оди во сосема друга насока“, напишала таа.
Нивното запознавање започнало преку социјалните мрежи, а со текот на времето прераснало во сериозна врска. Иако љубовта била силна, многу брзо сфатила дека, освен на новиот јазик, ќе мора да се приспособи и на сосема поинаков начин на живот.
Првата средба со свекрвата била сосема поинаква од очекуваното
Најголемиот културен шок го доживеала уште првата вечер кога пристигнала во куќата на семејството на нејзиниот свршеник.
Бидејќи пристигнале доцна навечер, ја поздравила идната свекрва, размениле неколку реченици, а потоа отишла да спие. Верувала дека следното утро ќе следи нешто што за неа било сосема природно – заеднички појадок, кафе и долго запознавање со семејството.
Но, наместо тоа, ја дочекала сосема поинаква атмосфера.
Сестрите на нејзиниот иден сопруг кратко ја поздравиле, се претставиле и набрзо заминале во своите катови од куќата. Иако сите живеат под ист покрив, секој има свој посебен стан, своја секојдневна рутина и навики, па членовите на семејството не се собираат често како што е вообичаено во многу балкански семејства.
Уште поголемо изненадување ѝ било тоа што никој не инсистирал да седне на маса, ниту ѝ понудил појадок или кафе.
„Поголем проблем од јазикот беа обичаите. Никој не ве нуди со храна и пијалак како кај нас. Во еден момент огладнев, па сама го отворив фрижидерот да видам дали има нешто за јадење“, се присетила.
Вели дека токму тој детал ѝ покажал колку се разликуваат двете култури, бидејќи пораснала во семејство каде што гостинот секогаш бил во центарот на вниманието, а трпезата била полна веднаш штом некој ќе влезе во домот.
Свадба полна со стрес и неочекувани ситуации
Денот на свадбата, наместо да биде безгрижен и исполнет само со радост, донел низа непријатни ситуации кои не можела ниту да ги замисли.
Поради грчките обичаи, невестата и младоженецот не смееле да се видат пред самата церемонија, па целата организација станала многу покомплицирана отколку што очекувала.
Во исто време, фотографите брзале да направат што повеќе фотографии за кратко време, членовите на семејството постојано влегувале во собата додека таа се подготвувала, децата трчале наоколу, а таа имала чувство дека нема ниту една минута мир.
Како што минувале минутите, нервозата растела, а наместо опуштена атмосфера владеела целосна гужва. Некој барал цвеќе, некој бурми, некој фотограф, па целиот ден повеќе личел на трка со времето отколку на романтичен почеток на заедничкиот живот.
Сепак, и покрај сите непредвидени ситуации, церемонијата поминала успешно, а кога конечно го кажала судбоносното „да“, целиот стрес постепено исчезнал.
Подготовките за свадбата се претвориле во низа проблеми
Снежана признава дека замислувала денот на свадбата да биде еден од најубавите во нејзиниот живот, но подготовките почнале да се комплицираат многу пред да стигне пред олтарот.
Во семејната куќа на нејзиниот иден сопруг, каде што живеат дури три семејства, тоа утро владеела голема гужва. Сите истовремено се подготвувале, луѓето постојано влегувале и излегувале, а поради брзањето и нервозата речиси немала момент да се прибере и да ужива во она што ѝ се случува.
Во целата таа мешаница заборавила еден важен детал на венчаницата. Иако сите ја уверувале дека пропустот речиси и не се забележува, неа тоа многу ја погодило бидејќи сакала тој ден сè да биде совршено.
Непријатните изненадувања не завршиле тука. Фризерката со која претходно договорила да дојде дома непосредно пред свадбата, одеднаш ја зголемила цената на услугата. Бидејќи не сакала да се согласи, терминот бил откажан во последен момент.
За среќа, успеала да најде фризерски салон кој ги отворил вратите само за неа. Но, ни таму не било без проблеми. Наместо веднаш да седне, морала да чека прво да бидат средени другите членови од семејството.
Слична ситуација се случила и со шминкањето.
Како што вели, и тогаш предност добиле другите жени од семејството, па таа дошла на ред последна, поради што целото утро го поминала под притисок дека нема да стигне навреме.
Еден момент од свадбата никогаш нема да го заборави
И самиот ден на свадбата не поминал без неочекувани пресврти.
Поради грчкиот обичај младата и младоженецот да не се видат пред церемонијата, организацијата барала дополнително внимание.
Непосредно пред почетокот на церемонијата бил сменет планот за влегување во црквата. Поради тоа, таа со татко ѝ морала да се качува по скали во раскошната венчаница, додека многу луѓе случајно го газеле долгиот шлеп од фустанот.
Сепак, среде сите тие непријатности се случил момент кој засекогаш ѝ останал во сеќавање.
„Кога го видов, ми се чинеше дека повторно се вљубувам во неговите големи зелени очи“, напишала таа, опишувајќи го моментот кога првпат тој ден го видела својот иден сопруг.
За време на прославата следеле нови разочарувања
Ниту по црковната венчавка проблемите не престанале.
Нејзиното семејство кое пристигнало од Босна тешко се снаоѓало меѓу големиот број гости. Местата наменети за нејзините најблиски веќе биле зафатени, па се чувствувале непријатно и изгубено.
Особено ја погодила глетката на татко ѝ, кој и покрај нарушеното здравје цело време бил покрај неа. Во еден момент забележала дека плаче, што било еден од најемотивните моменти во целиот ден.
Незадоволна била и од работата на фотографите. Иако младенците однапред платиле цел пакет услуги, фотографите не сакале да ги однесат до морето за фотографии кои таа долго ги посакувала.
Како тоа да не било доволно, за првиот танц била пуштена сосема друга песна од онаа што претходно ја избрале.
Сепак, среде сите разочарувања се случил гест кој засекогаш ќе го памети.
„Ни пријдоа, ни дадоа плик и ни подарија многу повеќе отколку што можеа да си дозволат. Такви се родителите“, напишала таа, зборувајќи за своите родители чија љубов најмногу ја допрела.
Привикнувањето на Грција било исто толку предизвикувачко како и свадбата
По завршувањето на свадбената прослава следел нов почеток – живот во друга земја и приспособување на правила кои ѝ биле целосно непознати.
Најмногу ја изненадила администрацијата. Како што тврди, при средувањето на документите морала да потпише изјава според која нивните идни деца можат да имаат само грчко државјанство. Исто така дознала дека презимето на сопругот не може автоматски да го земе, туку за тоа е потребна негова официјална согласност.
И покрај бројните разлики и почетните културни шокови, се трудела да изгради добар однос со семејството на својот сопруг.
Веќе следното утро по свадбата, свекрвата ѝ подарила синџирче кое поради гужвата претходниот ден не успеала да ѝ го даде. Подоцна ѝ ги предала и пликовите со пари кои гостите ги оставале за младата, објаснувајќи ѝ дека тоа е дел од нивната традиција.
Денес, гледајќи наназад на сè што поминала, Снежана вели дека Грција станала нејзин втор дом. Иако ѝ требало време да го разбере поинаквиот начин на живот и да ги прифати новите обичаи, денес верува дека токму тоа искуство ја збогатило.
На крајот порачува дека никогаш не можела да замисли дека љубовта на својот живот ќе ја запознае преку Фејсбук, но дека токму тоа е доказ дека најубавите животни приказни често се создаваат тогаш кога човек најмалку ги очекува.