Едно од клучните правила е умереноста – монасите јадат онолку колку што навистина им е потребно, верувајќи дека телесната скромност води до духовно исполнување.
Кога станува збор за храната, монасите на Света Гора се придржуваат до правилата кои биле воспоставени со векови . Постои и одредена традиција поврзана со нивната исхрана, а одредени видови храна често се наоѓаат на нивната трпеза.
Според отец Епифаниос Милопотамис, готвач од Атос, нивната исхрана се состои од природни производи обезбедени од Грција. Тој смета дека токму овој избор го штити секој монах од болести, бидејќи квалитетот на состојките е најважен за добар оброк.
Според отец Епифаниј Милопотамос, готвач од Света Гора, исхраната на монасите од Света Гора се заснова на природни производи што им ги подарува плодната грчка земја. Тој смета дека токму овој избор на храна му обезбедува заштита на секој монах од болести, бидејќи клучот за добар оброк е квалитетот на состојките.
Монасите на Света Гора практикуваат едноставна, но исклучително здрава исхрана. Нивните оброци се вкусни, подготвени без конзерванси, силни зачини и вишок маснотии, а времето поминато на трпезата не надминува 15 минути. Храната се служи во мали порции, нагласувајќи ја скромноста и дисциплината. Тие веруваат дека готвењето треба да се збогати со молитва и љубов, бидејќи тоа носи посебна духовна вредност на секој залак.
Месото не е дел од нивното мени, наместо тоа, свежата риба зазема централно место. Маслиновото масло се користи само во одредени денови – вторник, четврток, сабота и недела, додека секој друг вид на маснотии е строго забранет. Нивната трпеза често е украсена со шумско овошје, печурки и зелени салати, кои обезбедуваат разновидност и свежина.
За зајакнување на телото, монасите консумираат јастози, октоподот и лигњите се појавуваат само за време на постот, како начин за збогатување на рибното мени.
Школките се дозволени бидејќи се сметаат за „безкрвна“ храна.
Монасите на Света Гора водат едноставен живот, без слатки и алкохол. Само повремено се почестуваат со алва, локум, малку кафе или вино.
Отец Епифанио скромно нагласува: „Не завршив кулинарска школа ниту имам диплома, но важни работи научив преку вежбање со моите постари. На пример, како полека се пржи кромидот на тивок оган, бидејќи колку подолго е потребно, толку е повкусен. Научив и дека подготовката на секое јадење бара трпение“.
Правила на Светогорските монасите за готвење и јадење:
Молитва пред готвење – секој оброк започнува со духовен благослов.
Состојките мора да бидат свежи и природни – квалитетот е клучен.
Почитување на огнот – научете да го користите внимателно и умерено.
Едноставност во состојките – често користете кромид, лук, лимон и маслиново масло.
Водата е скапоцена – третирајте ја со почит, бидејќи без неа нема живот.
Учење и експериментирање – секој ден носи нова лекција.
Негување на сетилата – развивајте вид, мирис и вкус за совршено да ги избалансирате зачините.
Естетика на оброкот – добрата комбинација на вкусови и бои го прави оброкот попривлечен.
Чистота во кујната – организирана и чиста кујна гарантира подготвеност во секое време.
Љубов кон готвењето – колку повеќе љубов вложувате во тоа, храната ќе биде повкусна.
Едно од клучните правила е умереноста – монасите јадат онолку колку што навистина им е потребно, верувајќи дека телесната скромност води до духовно исполнување.