Ова е исповед на една постара госпоѓа, чија ќерка се отуѓила од неа, откако го дала целиот свој живот за неа.
Помладата ќерка, всушност, ги прекинала сите контакти со неа и не контактирала со неа дури и кога тешко се разболела. Во продолжение ви ја пренесуваме целата анонимна исповед на една постара госпоѓа.
„Имам 82 години, имам завршено високо образование и сум во пензија. Живеам сам во трисобен стан во една загрепска населба. Мојот сопруг беше универзитетски професор и поголемиот дел од својот работен век го помина во Хрватска, со околу 17 години искуство во странство. Работев во средно училиште, но отидов во предвремена пензија за да се придружам на мојот сопруг како возможен живот како пензионер.
Сè за ќерките
Таа потоа открива дека има две ќерки кои до пред осум години и биле извор на радост, а сега една од нив е извор на нејзините кошмари. „Постарата ќерка е мажена, има две возрасни деца и сè уште работи во странска фирма, а помалата има приватна ординација и не е оженет. На секој од нив им купивме стан во Загреб за да не бидат кираџии, целосно ги опремивме и беа финансиски осигурани, а ние како родители покривавме евентуални вонредни финансиски трошоци“, открива тој.
„За жал, мојот сопруг ненадејно почина пред осум години и тогаш почнаа проблемите. Помладата ќерка почна да се дистанцира од мене, но и од нејзината сестра и од сите нејзини блиски роднини, пријатели и познаници. Сите наши реакции и напори да се зближиме со неа на кој било начин беа неуспешни.
Тешки пензионерски денови
Како што тврди, не и било тешко да дознае дека има тешка болест, исто како што ќерката осум месеци не сакала ни да разговара со неа. Не добила ниту еден повик од неа.
Сето тоа на оваа пензионерка и е уште потешко поради тешката болест. „Посебно ми е тешко со оглед на мојата возраст и болест. Имам рак и се лекувам. Ги поминувам сите тестови, операции и последователни терапии кои се уште се во тек, со помош на мојата постара ќерка. За разлика од неа, мојата помала ќерка не ми се јави во изминатите осум месеци од мојата агонија , ниту еднаш не ме праша како сум.
„Животот носи секакви работи, тоа го знам, но кога вашето дете, за кое се грижевте и никогаш не сте го запоставиле, целосно ќе ве игнорира, тоа е кошмар. Јас би можел да напишам роман“, вели пензионерката, пренесува „Моје Вриеме“.
По ова признание, не се знае дали повозрасната загрепчанка успеала да стапи во контакт со својата отуѓена ќерка, како и која била вистинската причина на ќерката што го прекинала контактот со тешко болната мајка.