Три деца од селото Мажиќи кај Прибој со години одат на училиште преку реката Лим на брод.
Мајка Марина ги превезува, веслајќи со рака, а патуваат во секакви временски услови, а како што велат, најтешко е кога дува силен ветер и потоа се плашат да не се превртат. Најдраматично е што секој што се превезува со тој брод до училиште е непливач.
Сепак, тоа е единствениот начин да се дојде до час, бидејќи заобиколувањето е многу долго и ќе им требаат неколку часа пешачење. Родителите немаат автомобил, а за тројцата нема организиран превоз.
-Одиме со божја помош, не ни е лесно, но мораме. Стануваме околу пет и пол, децата се подготвуваат за училиште и потоа прво поминуваме низ шумата дваесетина минути, а потоа не чека брод на брегот на Лима. Мојот сопруг работи и само јас можам да ги префрлам на спротивната страна. Многу е тешко, Лим е брза и длабока река. Децата се уште се мали и веројатно не се ни свесни за огромната опасност, но јас секое утро се будам и легнувам со кнедла во грлото – изјавила Марина за Рина.
Пред неколку години, пет ученици отпатуваа до училиштето преку реката Лим. Тие сега се средношколци, а членови на оваа необична екипа моментално се двете ќерки на Марина и соседот Драгомир Дерикоњиќ, кој е ученик во осмо одделение. За време на неговото школување во неколку наврати имало пар алтернативни решенија, па така општина Прибој извесно време плаќала превоз за овие ученици и изнајмила стан во Прибој, но сè траело кратко. Децата повторно беа упатени кон стариот брод како единствено превозно средство.
Она што дополнително ја усложнува ситуацијата е фактот што селото Мажиќи се наоѓа на границата меѓу Прибој и Пријепоље, а недостига нивната добра соработка кога станува збор за асфалтирање на патот што води до овие неколку куќи, па родителите на децата не знаат кога да побараат помош.
– Патот кој води од нашите куќи до училиштето е долг неколку километри и е во многу лоша состојба. Не смееме да ги пуштиме децата сами бидејќи има диви животни, а ако ги следиме таму наместо да ги возиме со брод преку Лима, тие ќе треба да станат околу три часот наутро за да стигнат на време на час. Снегот овде може да биде и тежок, а кога ќе дојде зимата, Лим целосно замрзнува, а потоа одиме и го кршиме тој мраз, за да направиме патека за чамецот. Ние сме во многу тешка ситуација, се плашиме за нашите деца. Следната година уште едно мое дете ќе почне прво одделение, ако нешто не се реши ќе треба да одат со брод преку реката до автопат, па со автобус и така до училиште – вели Станоје Дерикоњиќ од. Мажиќ.
Секојдневното патување на овие деца би било значително скратено доколку општина Пријепоље се согласи да инвестира и да направи асфалт на нејзина територија, тогаш општина Прибој да го асфалтира делот од селото Дрчелиќи до Станиќи, каде што живеат овие деца.
– На тој начин минибусот што ги носи децата од Мажиќ на училиште можеше да се спушти до куќите за да ги земе, и да ги пренесе преку браната ХЕ Потпеќ до училиштето, што би значело дека нема да мора да го поминуваат езерото и смени во друг автобус – тврди татко на храбри деца.
Долгогодишното обраќање на родителите до општините Пријепоље и Прибој досега има одговор само во Прибој, каде повремено им се обезбедуваше бесплатен превоз до Друглиќ, а во изминатите неколку години Дринксо асфалтираше 800 метри пат. -лим ХЕ.
Сè додека овој проблем не се реши, овие деца се изложени на голема опасност на патот од дома до училиште.