Прочитајте кој збор е важен за верниците по причестувањето и како придонесува за вечниот живот.
Причестувањето претставува еден од најсветите и најважни моменти во животот на православниот верник. Преку примањето на Светите Тајни – Телото и Крвта Христови – човекот стапува во непосредно заедништво со Бог и со Црквата. Затоа е неопходно темелно да се подготви, духовно, телесно и молитвено, пред да пристапи кон Светата чаша.
Протојереј-ставрофор Душан Колунџиќ им објаснил на верниците кое е правилното однесување пред причест и кој е клучниот збор што верникот треба да го изговори кога ја прима Светата причест – за таа да му биде „на отпуштање на гревовите и на живот вечен“.
Правилна подготовка за причест
Подготовката за причест опфаќа неколку основни чекори:
Пост и телесна дисциплина – пред Светата литургија верникот не треба ништо да јаде или пие, а консумирањето цигари, гуми за џвакање или било каква храна и пијалак го нарушува постот.
Исповед и молитва – важно е да се исповеда и искрено да се моли, подготвувајќи ја душата за средба со Христос.
Правилно доаѓање во црква – потребно е да се дојде навреме, да се следи литургијата, да се стои на своето место, да се моли и да се пеат литургиските песни заедно со хорот и народот.
Отец Душан истакнува дека многу верници грешат од незнаење: површно го следат постот, внесуваат храна или пијалак пред причест или не се поставуваат побожно пред Светата чаша.
Како да се пристапи кон Светата чаша
Кога свештеникот ќе ги повика верниците да пристапат кон Светата причест „со страв Божји, вера и љубов“, верникот:
-
пристапува внимателно и побожно,
-
ги држи рацете прекрстени на градите,
-
не се прекрстува непосредно пред Светата чаша за да не ја истури Светата причест,
-
му го кажува своето име на свештеникот и ја отвора устата за примање на Светата причест,
-
по примањето ги брише усните со убрус.
Свештеникот при секое причестување изговара:
„Се причестува чедото Божјо (име) со чесното и пресвето Тело и Крв на Господа и Бога и Спасителот наш Исус Христос, за отпуштање на гревовите и за живот вечен.“
Отец Душан објаснува дека верникот, по обичај, по бришењето на устата, може тивко да ја изговори зборот „Амин“, потврдувајќи дека сака причеста да му биде на отпуштање на гревовите и на живот вечен.
Побожност и молитва по причестувањето
По причестувањето, верникот се враќа на своето место, чека и другите да се причестат и внимателно ја слуша благодарствената молитва по Светата Тајна. Тоа е момент на благодарност, молитва и внатрешен мир, кога душата се зацврстува во верата и заедништвото со Црквата.
Накратко: клучниот збор што верникот го изговара по причестувањето – „Амин“ – ја симболизира неговата желба Светата Тајна да му биде на отпуштање на гревовите и на живот вечен, додека правилната подготовка и побожното однесување пред Светата чаша обезбедуваат средбата со Христос да биде чиста, свесна и исполнета со вера.
