Еве совет од педијатри за итна медицина на кои им беше поставено прашањето – што никогаш не би дозволиле вашите деца да прават затоа што ризикот од повреда е превисок?
Кога се во прашање малите деца , несреќите се неизбежни и тоа го знае секој родител . Сепак, одредени активности носат поголем ризик од другите.
И кој ги знае подобро сите можни повреди и нивните причини од педијатар , особено оној кој е специјализиран за итна медицина . Токму со нив завршуваме во собата за итни случаи со нашите деца по епизодата во која не успеавме да спречиме несреќа и повреда.
Затоа еве совет од педијатрите за итна медицина на кои им беше поставено прашањето – што никогаш не би дозволиле вашите деца да прават затоа што ризикот од повреда е превисок:
Возење на предното седиште пред 13-годишна возраст
Според Центрите за контрола и превенција на болести на САД, сообраќајните несреќи со моторни возила се водечка причина за ненамерни повреди и смртни случаи во Соединетите држави. Децата секогаш треба да бидат на задното седиште, правилно и безбедно врзани. Ова вклучува соодветно седиште или подоцнежно седиште и појас, соодветни за возраста, висината и тежината на детето. Најголем проблем на предното седиште се воздушните перничиња кои можат да предизвикаат скршеници на ребрата, главата, вратот и рбетот, особено ако детето е помало и со послаба градба.
Скокање на повеќето трамболини
Според лекарите, најголем ризик претставуваат јавните трамбулини и парковите за брануваа. Неконтролираната средина и големиот број деца го зголемуваат ризикот од судири и падови, па скршениците и ортопедските повреди се многу почести во таква средина. Во зависност од тежината на детето, скокот може да биде доста силен, а ако се случи друго дете да се најде во близина, ситуацијата е непредвидлива. Други повреди здобиени на трамболина вклучуваат исеченици, потреси и повреди на ‘рбетот.
Трамболината треба да биде вградена во земја, да има мрежа како ограда, а возрасен мора секогаш да биде присутен, внимавајќи да нема премногу деца на трамболината, а идеално, тоа да биде само едно дете. Деца под 6 години воопшто не треба да ги користат.
Пливање без надзор
Повторно, американскиот ЦДЦ тврди дека повеќе деца на возраст од 1 до 4 години умираат од давење отколку од која било друга причина, а тоа често се случува во базените, но и во кадите. Факт е дека е добро и корисно да се охрабруваат децата да научат да пливаат што е можно порано – но дури и откако децата ќе научат, родителите треба секогаш да бидат со своето дете додека пливаат долго време.
Како што децата растат и стануваат подобри пливачи, расте и нивната самодоверба. Тоа е добро од една страна, но може да доведе и до прекумерен ризик. Многу е важно да се запамети дека детето сè уште може да се удави, дури и ако знае да плива. Некој секогаш треба да ги надгледува децата, без разлика каде пливаат.
Возење што било без кацига
Велосипеди, скутери, ролери, скејтборди, ховерборди… детето треба да има кацига за сите нив. Кога се вози на какви било тркала, мора да се носи кацига. И таму нема дебата. Децата, всушност, имаат несразмерно голема глава во споредба со нивното тело, па веројатноста да паднат и да ја удрат главата е поголема отколку кај возрасните. Добиените повреди се движат од испакнатини и исеченици до потреси и тешки мозочни хеморагии кои предизвикуваат трајно оштетување.
Децата треба да носат шлемови и за време на скијање, сноуборд, лизгање, јавање коњи и за време на одредени спортови на вода. Правилото е: ако има кацига за тоа, детето треба да го носи, без разлика колку е добро во таа активност.
Галење непознати животни
Бројните посети на итната помош може да се спречат ако ги научиме децата како да се однесуваат соодветно со животните, особено со оние што не ги познаваат. Важно е да ги научите дека ако видат животно со кое сакаат да комуницираат на кој било начин, тоа мора да се направи на безбеден и контролиран начин, или подобро кажано, прво и основно, да разговараат со сопственикот на животното.
Ако детето има домашно милениче, ќе биде уште посигурно во приближувањето до животното, но важно е и овде да се постават граници. На пример, детето не може да бакне или прегрне кое било куче само затоа што тоа го прави на своето куче. Каснувањето од куче по лицето е една од најчестите повреди кога се животните во прашање, пишува Miss7mama.