Клавдија работела како библиотекарка и сонувала за бајковита љубов. Кога запознала милионер од Иран, ѝ се чинело дека сите соништа ѝ се остваруваат – но реалноста била сосема поинаква.
Клавдија Рибина била обична жена која живеела во Советскиот Сојуз. Преку ден работела во библиотека, а ноќе сонувала за голема и искрена љубов. Се омажила млада, но брзо сфатила дека со сопругот не се согласуваат, па храбро го напуштила и започнала нов живот. Родена во Гус-Хрустални, ја напуштила Москва и се преселила во Нижни Новгород, каде што ја доживеала средбата што речиси ѝ го уништила животот.
Случајна вечера со шеик
Една летна вечер во 1928 година, Клавдија со својата пријателка отишла во локален ресторан. Таму се појавиле двајца мажи од Блискиот Исток кои веднаш го привлекле вниманието на сите. Едниот од нив, висок и шармантен, не го тргал погледот од Клавдија и ја поканил на танц.
Тој се претставил како Миружан – богат трговец од Иран кој дошол во СССР поради бизнис. Ѝ рекол дека е милионер и дека следниот ден се враќа дома. За време на прошетката покрај реката, ѝ предложил да замине со него во Иран како негова свршеница.
Занесена од идејата за живот како во источна бајка, Клавдија без многу двоумење прифатила. Следниот ден се качила на бродот што пловел кон Иран, очекувајќи луксузен живот. Кабината била полна со книги, добила накит и слуги кои ги исполнувале нејзините желби.
Живот во „златен кафез“
Но, ден пред пристигнувањето, Миружан ѝ признал дека веќе има неколку сопруги и дека поседува харем со четириесет конкубини – а таа треба да стане една од нив.
Шокирана, сфатила дека документите ѝ се одземени и дека нема начин да се врати назад. Решила да глуми послушност и да смислува план за бегство.
По пристигнувањето во Иран, била однесена во неговата палата и морала да ја придобие наклонетоста на неговата мајка, Лејла Ханум, која управувала со домаќинството. Со своите манири и трпеливост, Клавдија ја стекнала нејзината доверба, додека во тајност планирала бегство.
Миружан сакал да има дете со неа, но Клавдија тајно користела народна контрацепција. Во палатата владееле сурови правила – една од омилените конкубини била жестоко казнета поради сомневање за љубовна врска со музичар. Клавдија дознала и за мрачен бунар каде што биле затворани непослушните жени.
Бегство и спас
Со месеци штедела пари и ја проучувала мапата на градот. На роденденот на Миружан, кога палатата била полна со гости, успеала да избега преку спореден влез.
Без документи, се засолнила во хотел каде што ѝ помогнало англиско семејство, пријавувајќи ја како дадилка. Наскоро весниците пишувале за „побегната конкубина“, а била понудена и награда за нејзино фаќање.
Во советската амбасада ѝ било кажано дека мора да остане шест месеци за да се избегне дипломатски скандал. Работела како асистентка во болница, каде што го запознала Ашот Џарбеков. Се вљубиле и се венчале.
Но, нивната среќа ја прекинал Втората светска војна. Ашот бил испратен на фронтот и загинал во 1945 година. Клавдија останала сама со двете деца. Подоцна повторно се омажила и добила уште едно дете. Починала во 1991 година од рак на белите дробови.
Интересно, две години по нејзиното бегство, Миружан дознал каде се наоѓа, но наместо одмазда, ѝ испратил порака во која ѝ посакал среќа и ветил дека нема да ја прогонува.
Животот на Клавдија Рибина останал запаметен како приказна за наивност, храброст и борба за слобода.