Мелиса Борселино (27) ја започна својата кариера во средина каде што започнуваат многу убави млади жени: Зад шанкот. Имено, таа работела како менаџерка во кафеана, но со текот на времето се чувствувала уморна поради доцните ноќни смени, па решила да тргне по стапките на својот татко и да стане ѕидар.
Така сега работи на градилишта полни со мажи и, како што вели, допрва треба да запознае колешка која би работела на терен како неа.
– Морав да го напуштам угостителството бидејќи таа работа ме правеше нервозен. Бидејќи имам дислексија, не можам да се движам на компјутерот, па моите опции беа ограничени. Затоа почнав да размислувам што можам да направам за да добијам пристоен приход. И мојата сијалица се вклучи! – вели.
Имено, таа му се обратила на тато Тони, занаетчија со 40-годишно искуство, за да и покаже како се малтерисува. Се разбира, жените отсекогаш биле дел од градежната индустрија, но не е секојдневие да се види девојка со надградба на коса од 60 сантиметри и вештачки нокти, вели девојката.
Нејзиниот 56-годишен татко на почетокот бил многу скептичен, па ја бојадисала неговата барака за да му покаже дека нема проблем да си ги извалка рацете на работа.
Кога почнав, не можев ни вреќа материјал да подигнам. Сепак, се запишав во теретана и за неколку недели успеав да ја ставам на грб – вели таа. Најтешка работа за неа се коментарите на луѓето поради работата што ја работи. Знаат да и кажат дека е преубава за таква работа.
скриншот-72
Не знаев дека има некаков изглед за ваква работа – коментира таа и додава дека нема ништо страшно да се работи на градилиште каде што се вработени само мажи.
Понекогаш тие стануваат покровители, но таа научи да се справува со тоа, додава таа, истакнувајќи дека се надева дека нејзината приказна ќе ги инспирира другите жени да истраат во својата работа доколку сакаат да се докажат во индустријата во која доминираат мажи.
– Тоа е претежно машки свет, но не мора да биде. Не е важно што мислат другите… Важно е само да сте среќни на вашето работно место и да напредувате – вели таа.
Таа е посреќна на градилиштето отколку во кафана, бидејќи овде го поминува денот пеејќи. Работењето во градежништвото и помогнало да се ослободи од анксиозноста и да се соочи со стравовите.
– Работата е забавна, секогаш се смееме и се шегуваме, па времето за одење дома доаѓа уште порано отколку што би очекувале – ја завршува приказната Мелиса за нејзината работа.
ПОГЛЕДНЕТЕ ГО ВИДЕОТО ТУКА