Баба Милка ги затвори очите засекогаш пред три години, и додека многумина се смееја на нејзините изјави, малкумина знаеја што сè оваа жена преживеала.
Милка Периќ од Удбина, Хрватска, некогаш била прекрасна млада девојка која доживеала многу тешка судбина. Веќе на 13 години го изгубила главниот потпор – мајка ѝ, но продолжила да се бори. Со само 16 години почнала да работи и токму на работното место доживеала несреќа која засекогаш го променила текот на нејзиниот живот.
Речиси е невозможно да не сте налетале на интернет на снимка од баба која носи многу капи на главата. Особено стана вирална нејзината изјава: „Сонцето ме гледа, гледаш дека ме гледа. Тоа ме руши!“. Додека другите се смееја на нејзините зборови, ретко кој се запрашал како Милка станала бездомничка.
Колку повеќе болката во нејзината душа растела, толку Милка додавала нова капа на главата… Не ги соблекувала ниту лето, ниту зима – тие ѝ биле и штит и утеха.
Како ја запозна јавноста?
Ја прозваа „Црвенкапа“, а луѓето имаа прилика да ја запознаат преку YouTube снимките на Роберт Лабровиќ. Многумина потоа ѝ праќаа помош, а таа и во тие моменти гледаше како да подели со другите.
Што ѝ се случи на Милка Периќ?
Н некогаш била убава девојка од Удбина која секогаш носела црвено, а потоа беше закопана како осамена старица врз која среќата одамна заборавила. Почина како што и живеела – целосно сама.
Години поминувала без покрив над глава и без огрев, имала еден оброк дневно, но одбивала милостиња и до крај останала голем локалпатриот.
Не ја напуштала Удбина
Никогаш не сакала да го напушти своето родно место, дури ни во најтешките воени времиња. За време на „Олуја“, 47-годишната Милка кратко време заминала во Бања Лука, но се вратила по десетина дена. Сè знаела за Удбина и нејзините жители, а и сите ја знаеле неа.
Тешко детство и младост
-
На 13 години ѝ починала мајката, а татко ѝ се оженил со друга жена.
-
На 16 години ја примиле да работи во пилана како писарка, бидејќи имала прекрасен ракопис.
-
Се зборува дека директорот на пиланата бил вмешан во тешки случувања околу неа, по што ја префрлиле во производството, каде со години вршела тежок физички труд со мажи.
Живеела во барака, во услови кои самата ги опишувала како „пекол“. Работниците се тепале, таа трчала и се криела во грмушките. Доживеала и несреќа – машината ѝ ја закачила косата и ѝ ја ишчупала.
По тој настан ја изгубила и косата, и разумот. Почнала да носи капи – многу капи – кои никогаш повеќе не ги соблекла.
Живот како самотник
Имала двајца браќа и една сестра кои, најверојатно, се преселиле во Србија за време на војната. Живеела во напуштени куќи без струја и вода, собирајќи предмети и ѓубре.
Одбила да оди во старечки дом, иако општината ѝ обезбедила. Имала пензија од околу 200 евра и еден топол оброк дневно кој ѝ го оставаа на прозорецот.
Човек што ја приближи на светот
Новинарот Роберт Лабровиќ ја снимал и ја претставил на јавноста преку својот канал „Loki TV“. Благодарение на тоа, последните години добила барем малку љубов и внимание. Често добивала пакети со храна и облека, а пари кои ѝ ги испраќаа гледачи секогаш ги трошела за да почасти некого со кафе.
И покрај сета горчина, знаела да разговара топло и нормално, со беспрекорно сеќавање за настани и луѓе.
Последни години и смрт
Последните години живеела во напуштена куќа за која постојано повторувала: „Жената е почината во Белград“ – мислејќи на сопствената тетка.
Стана своеобразна ѕвезда на YouTube, а последните девет години доби емпатија и поддршка од непознати луѓе.
Баба Милка Периќ беше погребана во семејната гробница во своето родно село Толќи, во општина Удбина.