Поминаа три недели откако Марина Данбар од шкотскиот град Данди го направи првиот чекор по сообраќајна несреќа.
Пред една и пол година Марина ја уд-ри автомобил на пешачки премин, по што заврши во петдневна ко-ма. Кога се разбудила од тоа, не ги чувствувала нозете. Лекарите немаа добри вести.
– Секогаш ќе го паметам тој момент кога ќе ми рекоа дека никогаш повеќе нема да одам. Сепак, не сакав да го прифатам тој факт и од тој ден, сторив сè за да не останам цел живот во инвалидска количка – вели Марина за „Дејли рекорд“.
Оваа Шкотска вежбала по неколку часа на ден. Читала многу, се едуцирала и научила сè за попреченоста за еден ден да може „да се врати во живот“. Во исто време, еден човек не излезе од нејзината глава.
– Неколку дена пред несреќата, непознат маж во црно дојде до мојот прозорец четири ноќи по ред. Тој уди-раше додека не ме виде на прозорецот, а потоа се оддалечи со брз чекор. Четвртата вечер излегов надвор и почнав да го бркам. Тој истрча зад аголот.
Му викав, го прашав кој е и што сака од мене. Знаев дека не дојде случајно, бидејќи такви работи никогаш порано не ми се имаа случено. Имаше причина. И тогаш за малку ќе умрев. Чувството дека лицето знае нешто или можеби сака да ме предупреди на опасноста не ме напушти со недели по будењето од кома. Додека моето семејство ми велеше да претерам и дека најверојатно станува збор за скитник кој сака внимание или пијалок, бидејќи живеам во близина на паб, им реков дека таа личност ми објавила несреќа и тоа е тоа – вели Марина.
Напорната работа и страшната сила на волјата на оваа жена и донесоа најголема награда. Таа повторно одеше.
– Ова се уште се слаби, мали чекори, но за мене, од непроценливо значење. Goе одам чекор по чекор додека не истрчам за прв пат. Тогаш ќе знам дека е стара. И јас ќе бидам толку стара – вели оваа храбра жена.