Запишана е нејзината приказна за големиот потоп.
Баба Ванѓа, чие вистинско име е Вангелија Пандева Димитрова Густерова, е родена на 31 јануари 1911 година во Струмица, Македонија. Според фолклорот и многу сведоштва, таа ги предвидела најважните светски настани, особено катастрофите.
Меѓу другото, запишана е и нејзината приказна за големиот потоп .
– Големата поплава што пристигнува кон крајот на пролетта ќе донесе река трупови … И само кога ќе помислиме дека помина најлошиот кошмар, пристигнува страшна болест. Ќе биде полошо од СИДА-та и ќе гримаса мажи – ова се зборовите што Ванга ги изговори пред смртта на едно од последните интервјуа со украинскиот патник и бизнисмен Анатолиј Лубченко.
Тој ја посети Ванг во 1994 година, кога таа веќе беше крајно исцрпена од борбата против сериозната болест. Нејзините пророштва ја најавуваа мрачната 2014 година.
Иако Ванѓа не прецизираше кога реките трупови ќе се слеваат во светот, експертите сметаа дека станува збор за низа поплави што ќе доаѓаат од година во година и ќе носат сè пред себе. Јуни 2014 година навистина донесе невидена катастрофа. Поројот носеше куќи, уништуваше автомобили и скоро сè што имаа луѓето. Изразот на нивните лица говореше сè.
– Трагедијата е преголема. Јас сум по улиците на предградијата. Тука нема патишта, нема куќи, автомобилите се едни над други – рече Иван Портних, тогашниот градоначалник на Варна, познато бугарско летно одморалиште.
ПОСЛЕДНИ ЗБОРОВИ Баба Ванге додека умираше крие СТРАШНА тајна: Штом ги изговори, рацете застанаа
Во тие денови, тие доживеаја кошмар.
Поплавата беше страшна, библиска, невидена – зафати голем дел од Бугарија. Ванга го виде, имаше право. Само два месеци порано, сличен хаос доживеаја Србија, Хрватска, Босна и Херцеговина.
Хуманоста во овој случај, бевме сведоци, сè уште ја надмина трагедијата. Луѓето им помагаа на луѓето. Поради поплавата, луѓето повторно беа луѓе. Собрани во контејнери, тие помогнаа, ја поделија последната кора од леб и децата повторно се дружеа.
Светот се чинеше дека повторно беше како што треба – полн со хуманост и братска убов. Полицајци, пожарникари, војници, соседи – тие фрлаа вода и спасуваа секое суштество – од кокошки до луѓе. Некои починаа за други. И токму тоа му недостигаше на светот, како што рече Баба Ванга.