Десетици илјади луѓе секоја година ја напуштаат ЗЕМЈАВА и регионот во потрага по подобри услови за живот во странство. Од оние што остануваат, многумина се прашуваат какви се навистина платите таму и дали условите за живот се навистина многу подобри од овде. Неодамна имаше дебата за тоа на локалниот Редит.
Еден корисник на оваа социјална мрежа ја започна дискусијата велејќи дека често слуша како луѓе се жалат на стандардот кај нас, на лошите плати за работните места што ги извршуваат и цените за кои сите се согласуваат дека се на ниво на европските земји. И велат дека работат одредена работа да речеме за 700 евра, додека истата во Германија се плаќа 4000 евра, а цените на храната, технологијата, рестораните се слични како кај нас.
По тој повод, многу луѓе се јавија да ги споделат своите искуства или искуствата на оние кои знаат како е да се работи во странство.
Еден од коментарите дава примери за работа со полно работно време и плата по оданочување во Финска. Тоа покажува дека, на пример, наставник има плата од 1.500 евра, поштар околу 1.700 евра, хирург 3.500 евра, искусен програмер 4.500. Се наведува и дека за станот треба да се платат приближно 800 евра.
Заработката измерена во илјадници евра им изгледа примамлива на многумина овде кои, на пример, работат за минимална плата, но дали навистина се е толку одлично?
Многу е важно за која странска држава станува збор бидејќи, како што велат, во Британија почетната плата во елитните инвестициски банки е 70.000 годишно, односно 4.150 месечно откако ќе се одбијат даноците. Значи, повеќе се исплати да се биде готвач во Белгија отколку банкар во Лондон.
Освен тоа, факт е дека малкумина од оние што заминуваат се враќаат, за што очигледно има причина. Во сè, сепак, се поставува едно прашање, а тоа се однесува на односот на заработката и расходите, т.е. онолку колку што му останало на човекот.
Значи, не се реални приказните дека чистачка во Германија работи за 6.000 евра месечно, но се чини дека работата е што од 20-те проценти од платата што ги претекнува кога се плаќаат сите сметки, може да се направи многу повеќе отколку од балканските 20 проценти. Се разбира, под услов ништо да не ја надминува нашата плата.