Нејзиниот случај не е изолиран
Како што вели, на сметката на една Јелена биле уплатени „многу“ пари поради грешка на банката . Повторно се наметна прашањето што да се прави во таква ситуација, односно дали смее да ги повлече тие пари .
„Ми се уплатени многу пари на сметката, по грешка, нема трага на налозите, службеничката згрешила, а таа истражувала на моја иницијатива. Еве јас одам во банка да ја вратам и да плачам. сподели Јелена на социјалната мрежа Х.
Нејзиниот случај не е единствен, а неодамна еден корисник на банкарски услуги доживеа таков случај и реши да го сподели со медиумите, а свој одговор на таквата ситуација имаше и Народната банка на Србија (НБС).
На неговата жиро сметка била уплатена сума од 112.000 динари која ја видел преку апликацијата за мобилно банкарство. По два часа банката ја отстранила таа сума од сметката, а тој се запрашал дали банката има право да извади пари од сметката без негово знаење. Бидејќи читателот не тврди дека парите се негови, под претпоставка дека се работи за банкарска грешка, што би се случило ако читателот повлече пари во тие два часа? Кој го има товарот на докажување во таа ситуација?
Во таа прилика, Народната банка на Србија му одговори на весникот „Политика“ дека им се чини дека ова прашање поаѓа од погрешна претпоставка дека е во ред клиент на банка кој добил туѓи пари на сметка поради грешка на банка или исплатувачот, да ги повлече тие пари.
„Прво укажуваме дека ситуацијата во која човек знаејќи дека парите не му припаѓаат ги зема тие пари затоа што случајно му се на располагање, на пример нашол туѓ паричник, пари на банкомат. или неосновано направил прилив на сметката, одговара на описот на кривичното дело затајување од член 207 ст.5 од Кривичниот законик, за кое е предвидена парична казна или казна затвор до една година. ако читател кој знае дека парите не му припаѓаат ги повлече тие пари, ќе ги присвоеше“, велат од у НБС.
Кога станува збор за прописите кои ги регулираат платежните услуги, тие укажуваат дека очигледно српскиот законодавец бил свесен за претпоставките дека е сосема прифатливо одреден број корисници да подигнат пари што не им припаѓаат, знаејќи дека судските постапки се долги, па во членот 56 од Законот за платежни услуги на банката на исплатувачот и на банката на примачот им се даде можност да ги поправат тие грешки во случај на неправилно извршување на платните трансакции.
Според општите правила на облигационото право, кои би важеле и за платните трансакции, доколку не бил овој посебен Закон за платежни услуги, во ситуација кога некој нешто стекнува неосновано, лицето кое е сопственик на таа ствар може пред суд да бара стварта да му се врати .
„Сигурни сме дека и вие самите заклучувате дека решавањето погрешни плаќања со примена на општи правила од пред речиси 50 години и преку судски пат би ја загрозило безбедноста, интегритетот и ефикасноста на платните трансакции, кои се засноваат на дигитални технологии. Затоа Законот за Беше усвоен Платежни услуги, кои се усогласија со директивите на ЕУ во оваа област“, одговори тогаш Народната банка на Србија.