Сопругот заврши во лудница, еден син почина во Америка, вториот во Босна, ќерката ја проголта војната: Мислела дека е мртва, па добила шокантна вест
Босанката Џемила Бегановиќ од градот Чиљуге кај Живинице почувствува горчлива судбина на кожа, но и на 76 години не се откажува. Како што вели, мелничарот едноставно не и го сомел каменот, а сега и е најтешко, бидејќи внуците ретко ја посетуваат. Не осудува никого, само истакнува дека сака свое, особено по болната загуба на нејзините деца.
Таа нагласува дека овците што ги има се всушност лек за нејзината душа и дека благодарение на нив ја олеснува сета болка што ја носи во срцето.
– Не можев да живеам без нив, моите овци ме одржуваат во живот. Ги имам само нив и Алах и никој друг, а соседот знае – открива оваа Босанка.
Таа родила три деца, два сина и ќерка во брак кој воопшто не бил хармоничен, згора на тоа, едвај успеала да преживее.
-Мојот сопруг заврши во лудница, најстариот син ме бранеше да не ме убие. Децата ги воспитав сама – вели Џемила за каналот YT „ Џана и Нерко “.
Нејзините деца беа гордост, со десет прсти се трудеше да им обезбеди се што може. Не ни сонувала дека и двата сина ќе умре трагично.
– Имав два сина, и двајцата починаа. Едниот е погребан овде, загинал во Поточари за време на војната. Другиот почина во Сент Луис, Америка во 2017 година – објаснува низ солзи.
Откако нејзиниот најстар наследник загинал во војната, помладата се преселила во САД, а Џамила со снаата и внуците на покојниот син повторно почнале да градат дом, откако биле прогонети од огништето.
-Со овие десет прсти, со помош на мојата снаа, која беше многу добра со мене, таа остана со мене и откако почина нејзиниот сопруг, успеа да ја изгради оваа куќа. Сè, од садење краставици. Има уште работа, но немам никој, ова ми е доволно. Братучедот на свекор ми ми помогна да го покријам и толку. За жал, умре и мојата снаа, таа не успеа ни да живее овде – вели Џемила.
Меѓутоа, по војната, ќерката на Мирсада е изгубена.
– Ќерка ми исчезна со сопругот и трите деца по војната. А девер ми беше таков како јас да го родив, ме викаше „мамо“. Преку пријател дознав дека живеат во Австрија. Не сум ги видел со години и не знам ништо за нив. Дури ни ќерка ми да е жива. А синот секоја година кога доаѓаше од Америка се обидуваше да ја најде, но не успеваше – вели, кревајќи раменици.
Но, судбината е непредвидлива покажува и тоа што наследникот на нејзината ќерка ја контактирал откако ја видел приказната на Џемила на Youtube и побарал од авторите на шоуто да и ја дадат адресата на баба и.
– За жал, бидејќи не го зборувам јазикот, можам да комуницирам со вас само преку апликација што преведува. Јас се викам Зијада Даутовиќ, јас сум нејзината најстара внука. Се омажив, живеам во странство и го сменив името во Лена. Ја видов еднаш во 2007 година, потоа во 2015 година и не од тогаш. Од војната живееме во Австрија, татко ми почина. Мама потоа повторно се омажи за Роберт, но и тој почина во 2022 година. Имам 38 години и имам две деца. Би сакал да ми ја испратите нејзината адреса, да и кажам на баба ми како ни беше животот во Австрија по војната , сигурен сум дека таа не знае многу – гласеше пораката на Зијада.
Џемила не го криеше задоволството, плачеше од радост и не можеше да поверува што се случува.
– Би сакал сите четири внуци што ги имам од ќерка ми да дојдат да ги видам додека сум жив. Дојдов до ништо, но се борам, држам овци. Сакам да ги угостиме, да ми ја вртам плуканицата во дворот. Само моите очи да ги видат, нема поголема среќа од тоа. Оние во Америка се далеку од мене, но снаата Сабрина редовно ми се јавува – ја заклучува приказната Џемил со надеж дека што поскоро ќе ја посетат нејзините внуци од Австрија.