Мејрема Каришик од Трнава кај Нови Пазар, со помош на хуманитарот Хидо Муратовиќ, го пронашла своето дете, кое морала да го остави како бебе во Приштина на својот поранешен сопруг, и никогаш не го преболела тоа.
Животот пишува најневеројатни романи, а еден таков полн со болка, надеж и исчекување е напишан за судбината на Мејреме Каришик од Нови Пазар! Пред неколку дена, оваа скромна и едноставна жена го прегрна својот син Фарук, од кого беше разделена практично кога тој беше бебе и кого не го видела 40 години!
Оваа чудесна средба се случи во селото Трнава во близина на Нови Пазар благодарение на несебичната посветеност на хуманитарот Хида Муратовиќ и неговиот тим.
Имено, Мејрема се омажила на Косово и Метохија како млада жена. Таа родила син во Приштина. Сепак, не долго по породувањето, поради некои проблеми, нејзиното семејство дошло да ја земе и ја вратило дома, а таа го оставила детето.
Нејзиниот сопруг Џемо Бериша, кој веќе имал два сина од претходен брак, го дал нивниот син на посвојување кога имал само шест месеци.
Мејрема никогаш не ја преболела разделбата од својот син. Тоа отсекогаш била жива рана. Го барала со години, зборувала за него секој ден, го молела Бога да го види пред да умре и тогаш – се случило чудо.
Четири децении подоцна, синот се појави на прагот од куќата на неговата стара мајка.
– Мајко, јас сум. Јас сум твојот син – ѝ рече Фарук, прегрнувајќи ја.
Мејрема, исцрпена и слаба, ги рашири рацете и низ солзи рече: „Сине мој… Драг Алах, дали сонувам?“
Го прегрна како да се плашеше дека сè е сон и дека ќе се лизне.
– Сè е во ред, сè е во ред… Мајко моја. Сега сум тука, не плаши се… Сè ќе биде во ред, твојот Фарук е тука – рече нејзиниот син, кој исто така беше преплавен од емоции. И ја прегрна цврсто.
– Мајко моја, добра мајка моја – ѝ рече нежно.
Во снимката од оваа средба, која беше објавена на Јутјуб каналот на Хида Муратовиќ, Фарук Бериша раскажа и како се чувствувал во тој момент.
– Имав шест месеци кога ме посвоија. Родителите што ме посвоија починаа. Почина и мојот биолошки татко. Му благодарам на Бога и на сите што ме споија со мајка ми. Денес се преродив кога ја видов мајка ми. Денес е најсреќниот ден. Оние што ме посвоија ме крстија Мустафа. Моето име е запишано во документите, но јас сум Фарук Бериша, а таа ми е мајка – рече Фарук.
Тој ден конечно се слушна смеа во куќата на Меирем. Семејството се собра, сите славеа, а Меирем не го пушти синот од раце.
Сето ова не би било можно без хуманитарната Хида.
– Пред два месеци слушнав за неа и отидов седум километри од Нови Пазар до селото Трнава. Таа се омажи пред 40 години во Приштина за човек кој беше 20 години постар од неа и имаше деца од првиот брак. Се роди Фарук. Сепак, нешто се случи и таа се врати дома, а таткото на Фарук го даде на посвојување. Тоа семејство му даде друго име и никој не можеше да го најде. Никој дури и не знаеше дали е жив – раскажува Хидо за Курир.
Фарук, од друга страна, дури и не знаел дека е посвоен сè додека не наполнил 18 години. Тој живеел во Приштина, како и, интересно, неговите полубраќа, но тие не знаеле еден за друг.
Сестра Садија: Ова е најголемиот и најсреќниот ден
Сестрата на Мерема, Садија, исто така дојде да го види Фарук. И беше пресреќна што мајката и синот се заедно по толку многу години.
– Сестрата плачеше и ридаше 40 години. Викаше: „Да го видам синот, па да умрам!“ Го баравме со години, но не можевме да го најдеме, бидејќи имаше друго име и презиме, беше даден како подарок… Ова е навистина најголемиот и најсреќниот ден во животот.
– Полубраќата на Фарук исто така го видоа видеото што го објавив. На видеото, Мејрема јасно го наведува своето име и презиме, како и информациите за нејзиниот сопруг. Сфатиле дека тоа е нивниот татко и почнале да го бараат Фарук. Го пронашле со помош на пријател и му рекле дека неговата мајка е жива. Тој бил во шок бидејќи верувал дека таа починала, тоа му го кажале некои порано… А потоа, пред пет дена, ми се јавија и ми рекоа дека доаѓаат да ја видат Меирема – ни раскажува Хидо и додава дека оваа средба никогаш немаше да се случи ако немаше добри луѓе:
– Љубезноста е дар од Бога, а љубезноста не може да се продаде ниту купи. Ако луѓето го заборават доброто, Бог нема да го стори тоа! – овој хуман човек пренесе важна порака.