Српскиот патријарх господин Павле живееше онака како што и проповедаше – скромен, аскетски живот со кој го задолжи целиот српски народ. „Да бидеме луѓе“ – неговата реченица што и ден денес одѕвонува во главите на сите.

Неговата светост, Патријархот српски Павле, е роден на денешен ден, а почина на 15 ноември 2009 година. Погребан е, според своја желба, во манастирот Свети Архангели Михаил и Гаврил во Раковица.

Погребната поворка со неговите посмртни останки пристигна нешто пред 13 часот во Раковица, по опелото на платото пред Храмот „Свети Сава“. На гробот поменот го отслужија вселенскиот патријарх Вартоломеј и митрополитот црногорско-приморски Амфилохие со архиереите и свештенството, а беше прочитана и пораката на московскиот и севкупен руски патријарх Кирил. Ковчегот со телото на патријархот Павле беше положен до гробот на патријархот Димитрије.

На испраќањето и погребот на патријархот Павле присуствуваа повеќе од 600.000 луѓе. Настанот помина достоинствено, без и еден инцидент.

„Иако ситен и слаб по тело, тој беше гигант по дух и по начин на размислување. Го подигна крстот и страдањето на српскиот народ во искушенијата на последните години и беше израз на неговото единство,“ рече вселенскиот патријарх Вартоломеј на опелото.

Во последните денови од својот живот, крај неговото узглавје била медицинската сестра Мара Тешиќ. Таа сведочи дека неговите последни зборови биле:
„Не мачете ме, Маро, уморен сум.“

Патријархот Павле засекогаш ги склопи очите на 15 ноември 2009 година, на 95-годишна возраст.

Дури и на самртната постела, имал две желби:

  • Да не му даваат мрсна храна, иако болничкиот персонал сметал дека тоа би можело да го зајакне.

  • Во подготовката на неговата вечна куќа да учествува сестринството на манастирот.

Детството и животот му биле обележани со скромност и страдање. Роден е во селото Куќанци во Славонија, а многу рано останал без родители. Тетка му се грижела за него и му овозможила да се школува.

Во текот на животот, Патријарх Павле беше познат по својата скромност. Често патуваше со автобус, иако како поглавар можеше да користи луксузни возила. Знаеше да каже: „Секој гледа тоа што сака.“

Мудрости на патријархот Павле што и денес се цитираат:

  • „Суетата е една гордост, најголемиот српски грев.“

  • „Не е несреќа што имаме различни гледишта, несреќа е кога тоа предизвикува омраза и поделби.“

  • „Ако сите се држевме до љубовта, оваа земја би била рај.“

  • „Морал не е ‘не смее’, туку ‘не сакам’. Вистинската љубов е кога не бараш ништо за себе.“

  • „Злото е секогаш краткотрајно и само привидно блескаво.“

  • „Обврзани сме и во најтешки ситуации да постапуваме како луѓе.“

  • „Семејството е основата на човечката заедница и незаменливо за духовниот развој.“

Скромноста и понізноста му беа длабоко врежани во секој ден од животот. Народот го нарекуваше „светец што оди по земјата“, а неговите дела и зборови останаа како вечен завет: да бидеме луѓе.