Постои една универзална молитва која, според Свети Николај, е една од најубавите: „Боже, дај им на сите, па и мене“

Постојат желби кои ги изговараме во молитва речиси автоматски: „Нека сè биде добро“, „Нека се врати“, „Нека конечно имам среќа“, „Никогаш повеќе да не страдам“.

Но молитвата не е список со желби кој треба правилно да се состави за да го добиеме токму она што го сакаме.

Понекогаш човек од Бог го бара токму она што го смета за свое спасение, а во реалноста тоа може да биде замка. Ние ја гледаме само сегашноста и сопствената болка. Бог, кога го гледаме од перспектива на верата, гледа многу подалеку.

Затоа постојат желби со кои треба да бидеме особено внимателни.

1. Не барајте некоја личност да ви се врати по секоја цена

Кога ќе заврши една врска, првата реакција често е едноставна: „Боже, те молам, дозволи му/ѝ да се врати.“

Особено кога чувствата сè уште се силни.

Но понекогаш на човекот не му недостига самата личност, туку чувството што го имал покрај неа – сигурноста, блискоста, познатиот живот и надежта за иднината.

Понекогаш сакаме да се врати некој што нè повредил едноставно затоа што непознатото ни изгледа пострашно од болката што веќе ја познаваме.

Многу поискрена молитва би била:

„Ако оваа личност навистина треба да биде во мојот живот, помогни ни повторно да го најдеме патот еден до друг. А ако не, дај ми сила да го прифатам тоа и да не се држам за нешто што веќе завршило.“

Таквата молитва бара многу поголема внатрешна зрелост. Вистинската вера не е обид животот да се приспособи на нашите желби. Таа е способност да веруваме дури и кога одговорот може да биде сосема поинаков од она на кое сме се надевале.

2. Не барајте Бог да казни некого што ве повредил

Ова е една од најчовечните желби.

Кога сме изневерени, понижени или неправедно третирани, понекогаш посакуваме и оној што нè повредил да почувствува болка.

Некои дури велат: „Не му посакувам зло. Само сакам Бог да му покаже како е тоа.“

Но зад таквата желба често се крие потреба за казна и одмазда.

Проблемот е што додека ја очекуваме одмаздата, таа личност продолжува да зазема место во нашиот живот – дури и ако повеќе не е физички присутна.

Простувањето не значи злото да го нарекувате добро или да се откажете од правдата. Тоа значи да престанете да дозволувате огорченоста да управува со вашиот живот.

Наместо:

„Казни го“

понекогаш е многу посилно да кажете:

„Господи, врати ја правдата на начин на кој Ти сметаш дека е исправно и ослободи ме од оваа болка.“

Тоа повеќе не е барање за одмазда. Тоа е барање за слобода.

3. Не барајте лесен живот – барајте сила да го надминете тешкиот

„Господи, нека немам повеќе проблеми“ е разбирлива желба.

Но живот без предизвици не постои. Понекогаш токму обидот по секоја цена да ги избегнеме тешкотиите може да нè направи послаби.

Постојат работи кои не можат да се постигнат без периоди на неизвесност, загуби, грешки и внатрешна борба.

Затоа понекогаш е покорисно да не бараме да исчезнат сите тешкотии, туку да добиеме способност да поминеме низ нив без да се изгубиме себеси.

Не:

„Одземи ми го сето она што ми е тешко“

туку:

„Дај ми мудрост да разберам што можам да променам, трпение да го прифатам она што не можам да го променам и сила да не се скршам.“

Таквата молитва можеби нема веднаш да ги промени околностите, но може да го промени човекот.

И понекогаш токму тоа ни е најпотребно.

4. Не барајте нешто што му припаѓа на некој друг

Не станува збор само за пари или материјални работи.

Понекогаш го посакуваме туѓото работно место, туѓиот успех, туѓиот партнер или туѓиот живот.

Гледаме некого и си велиме:

„Зошто тој го има ова, а јас го немам?“

Но зависта понекогаш може да биде скриена дури и во молитвата.

Можете да го барате својот пат, своите можности, успехот, љубовта и напредокот. Но нешто сосема друго е да го посакувате туѓото само затоа што мислите дека повеќе го заслужувате.

Секој човек има свој пат и речиси никогаш не ја знаеме вистинската цена на туѓата благосостојба.

Понекогаш убавата куќа крие долгови. Среќната фотографија крие осаменост. Успехот во кариерата крие години жртвуван живот.

Затоа, наместо:

„Дај ми го она што го има тој“

можеби треба да кажеме:

„Помогни ми да го препознаам она што е мое и да не го пропуштам споредувајќи го мојот живот со туѓиот.“

Тоа е многу потешко. Но и многу поискрено.

5. Не барајте од Бог да ви ја исполни желбата која ве уништува

Понекогаш човек толку многу сака нешто што е подготвен целиот свој живот да го објаснува преку таа желба.

„Кога ќе ја добијам оваа работа, тогаш ќе бидам среќен.“

„Кога ќе ме сака, тогаш животот ќе ми се промени.“

„Кога ќе имам многу пари, конечно ќе бидам спокоен.“

Но проблемот можеби не е во тоа што желбата е премногу силна. Проблемот е што човекот ја претворил во услов за сопствената среќа.

Кога целиот живот ќе го врзете за една желба, нејзиното неисполнување може да изгледа како крај на светот.

Затоа понекогаш најмудрата молитва не е:

„Дај ми го ова“

туку:

„Ако ова ќе ми донесе добро, отвори ми го патот. Ако не, помогни ми да не се држам за тоа и покажи ми го она што сè уште не го гледам.“

Во тоа има неверојатна внатрешна слобода.

Понекогаш најдобриот одговор не е оној што сме го очекувале.

Навикнати сме молитвата да ја доживуваме како разговор во кој треба што попрецизно да го формулираме нашето барање. Но верата има и друга страна – способност да го прифатиме одговорот кој можеби не е во согласност со нашите планови.

Понекогаш вратите не се затвораат затоа што Бог ни го свртел грбот.

Понекогаш личноста не се враќа не затоа што не сме се молеле доволно.

Понекогаш долгоочекуваната можност не се појавува, не затоа што не сме се труделе доволно.

А понекогаш она што изгледало како огромна загуба, години подоцна се покажува како пресвртница по која започнал еден сосема поинаков живот.

Не можеме секогаш да го разбереме значењето на она што ни се случува во моментот кога се случува.

Затоа, можеби најмоќната молитва не е онаа во која од Бог бараме конкретен резултат.

Туку онаа во која велиме:

„Господи, не знам што е најдобро за мене. Но помогни ми да не се изгубам додека не го дознаам.“