Велат дека е доволно да се набљудуваат луѓето за да се научи многу за нив. Да се знае ова е вистина.
Додуша, тоа беше повеќе неврзан поглед отколку продолжено набљудување, но сосема доволно за поразителен заклучок.
Жена така шета сред бел ден. Изгледа дека не брза. А брзањето не можеше да биде оправдување за она што следеше.
Таа поминува низ празни контејнери. Значи, не еден, туку неколку контејнери – празни, да напоменам. Само што поминала покрај градските работници за чистење. Во раката носеше вреќа за ѓубре и БАМ. Ниту еден метар подалеку или поблиску го испушти ѓубрето до контејнерот. Тоа го направи толку елегантно, математички прецизно… Не само што ја фрли торбата, а тоа би било за осуда. Но, таа го спушти „убаво и културно“. Според бонтон. И продолжи понатаму.
Грубост и ноншалантност на ниво. На ниво на некултура и непочитување. Така гледам на тие празни корпи за отпадоци кои брзо се наполнија и ѓубрето до него. Па, да не пливаме во ѓубре. Тогаш зошто се чудиме од преполни контејнери кога луѓето непотребно фрлаат отпад од храна и се останато на улица и кога има каде да се фрли?!
Потребни се неколку секунди за да се фрли ѓубрето во контејнерот. Многу. Главната актерка на оваа приказна веројатно сака да им пркоси на другите. Не ни знае дека си прави најголема штета на себе. Ѓубре по ѓубре и куќата на сите нас е покриена. Претпоставувам дека така ќе ни биде подобро. Размислете за тоа.
Дали и вие сте виделе вакви луѓе кои немаат култура ПИШЕТЕ НИ ВО КОМЕНТАР!