Воден од паролата „има работа за тие што сакаат да работат“, Горан Срниќ од Мрчајевац кај Чачак не дочекал да паднат пари од небо, туку ги засукал ракавите и си отворил работно место, а судејќи по заработката. , одлуката беше правилна.

Горан по професија е сликар на автомобили, но во душата е љубител на стари автомобили, па знаењето и љубовта ги спои во успешен бизнис. Тој наоѓа примери на одамна заборавени автомобили на неочекувани места и во отпади за автомобили, кои заедно со уште неколку љубители на олдтајмери ​​им ја враќаат душата и оригиналниот изглед.

„Добивате неколку ретки автомобили, па затоа е предизвик. Тоа се автомобили кои се направени многу одамна и сега нема делови за нив, треба да ги најдете или сами да ги направите. Голема обврска и одговорност е сето тоа да биде оригинално и во најдобра можна состојба и едноставно да се врати во живот“, рече Горан.

За да блеснат со нов сјај автомобилите стари преку половина век, потребно е многу трпение, време и пред се љубов.

„На секоја од нив прво треба да се направи каросеријата, потоа механиката, а потоа естетиката и бојадисувањето. Шлаг на тортата е тапацирот и доработката на ентериерот, што го прави уникатен. Сето ова немаше да се случи ако за сето ова немаше љубов, трпение, а подоцна се дојде до посакуваниот позитивен резултат“, објаснува Срниќ.

Вака направените автомобили често завршуваат на аукции во странство. Како што вели Горан, таму се многу барани, но цените вртоглаво пораснале.

„Во нашата работилница се најде Порше Карера, која се продаваше за околу 75.000 евра, но имаме и многу други автомобили од кои луѓето не се разделуваат така лесно за никакви пари“, вели Чачанин.

Што се однесува до квалитетот, искусните занаетчии велат дека поранешните автомобили се правеле од подобри материјали и во споредба со денешните биле изработени да траат најмалку две генерации.

„Сега е чиста работа, се стана трговија и продажба. Така да се прават се повеќе лоши возила и толку, единствено е што повеќе ставаат акцент на безбедноста на возилото и на возачот. „Она што е направено пред 40-50 години е неспоредливо поквалитетно во споредба со денешните автомобили“, вели Горан.

И додека за олдтајмери ​​во странство нема пари и на аукции се плаќаат неверојатни суми, Србите не се навикнати на тоа, а нивните поранешни миленици скапуваат во затворени гаражи, под дрвја или во ѓубре.