Приказната за нивното мачеништво е особено детална и се зачувала до денешни дни.
Православна црква денес се сеќава на животот и страдањето на Светите маченици Трофим, Саватиј и Доримедонт. Тие биле убиени кон крајот на III век, за време на владеењето на римскиот цар Проб.
Денешниот празник е посветен на тројцата ранохристијански маченици, но и на сите оние кои страдаат поради своите убедувања и одбиваат да се откажат од нив.
Трофим, Саватиј и Доримедонт биле луѓе со различно потекло, но заедничка им била верата во Христос, поради која на крајот сите пострадале.
Преданието вели дека Трофим и Саватиј биле уапсени за време на празник во чест на богот Аполон, кога паганите виделе дека двајцата му се молат на својот Бог. Биле изведени пред управникот на областа, кој наредил да им се суди одделно.
Приказната за нивното мачеништво е особено детална и се зачувала до денешни дни.
Прв на испитување бил изведен Трофим, кој одбил да се откаже од Бога и отворено се изјаснил како христијанин. Управникот наредил Трофим да биде положен на земја и немилосрдно тепан сè додека земјата не се натопи со крв. Потоа бил обесен на дрво и телото му било раскинувано сè до коските, но Трофим го поднесувал мачењето.
Потоа пред судот бил изведен Саватиј, кој исто така се изјаснил како христијанин. Судијата наредил светецот да биде обесен на дрво и неговото тело да биде стружено со железни канџи. За време на тоа мачење Саватиј починал.
И покрај сето тоа, Трофим останал цврст во својата вера и неговото мачење продолжило. Дионисиј наредил да биде обесен на дрво, врз отворените рани да му се истураат оцет и сол, а потоа да биде горен со свеќи. Кога ниту тоа не го натерало да се откаже од верата, бил фрлен во затвор.
Токму таму го запознал Доримедонт. Тој бил римски сенатор кој криел дека е христијанин за да ги задржи својата положба и углед. Својата позиција ја користел за да им помага на своите браќа по вера. Меѓутоа, Дионисиј наскоро го открил, па и Доримедонт завршил во затвор заедно со Трофим.
И Доримедонт претрпел тешки мачења. Му ги гореле ребрата, му го дереле лицето, му ги избиле забите и го принудувале да оди по жар.
Бидејќи повеќе не знаел како да ги поколеба двајцата христијани, Дионисиј наредил Трофим и Доримедонт да бидат фрлени пред изгладнети ѕверови на јавно гледалиште. Според христијанското предание, најпрво врз нив била пуштена мечка, потоа рис, а на крај лав, но сите животни одбиле да ги нападнат.
Немоќен да ги натера да се откажат од верата, мачителот наредил на светителите да им бидат отсечени главите и така конечно завршиле нивните страдања.
Според народното верување и обичаите, душите на овие маченици и денес царуваат на небесата и му се молат на Бога за сите несреќни и измачени луѓе ширум светот да го пронајдат својот мир и спасение.
Затоа се верува дека дури и христијаните кои се соочуваат со несреќа и страдање на овој ден треба да се радуваат и да имаат надеж, бидејќи во својата болка не се сами.
Според народното верување, обичајот треба да се почитува за човекот да го следи среќа, а не несреќа.