Патот повторно не однесе до една од најсиромашните општини во Србија, општина Трговиште.
Намерата била да се посети шестчленото семејство Цветковиќ од далечното село Нови Глог .
Природата е речиси недопрена, што се должи на самата местоположба на селото, што се должи на тоа што во селото речиси и да нема жива душа. Да не беа четирите мали Цветковиќ, Јован (11), Марије (9), Вељко (5) и Вукашин(5), тешко дека нешто би нè навело, освен обичен авантуризам, да ги посетиме овие прекрасни, но и крајно сурови предели. Беше авантура да се дојде до нив, да се сретнам со нив толку насмеани и возбудени.
Неколку километри каллив планински пат, па уште неколку стотина метри пешки по удолницата низ шумата, вредеше да се помине за да се запознаат сите. Откако ќе пристигнете на дофат на трошната, но според сите околности, уредна куќарка на падините на шумата, не можете да одолеете на првата мисла што ќе ви падне на памет во тој момент, а тоа е, дали е можно некој да може дури и да живееш овде?
Се чини дека се е можно. И можете да одгледувате четири малечки во такви услови и биди доволно упорен да не попушташ под налетот на сите животни неволји кои се појавуваат секој ден.
Тежок е овој живот, за се треба да се работи напорно, но се надеваме на најдоброто – накратко го започна разговорот отец Дејан .
Сепак, Дејан не е човек кој се откажува, а таков впечаток остави. И еден час во неговите чевли би бил преголем товар за повеќето од нас.
Најтешко ни е кога паѓа снег. Тогаш сме отсечени од се. Сите во зима добивме корона, општината не сакаше да ги чисти патиштата, а не сакаа ниту да ни пратат лекар. Тогаш ни беше многу тешко и едвај се издржавме.
Инаку, летово е многу убаво овде, јас сум роден таму, природата е прекрасна, но кога имаш деца размислуваш поинаку – се загрижи Дејан.
Дејан бил пријавен да работи само половина од работното време, како помошник во локалното училиште каде неговата ќерка Марија е единствена ученичка . Да не беше Марија, училиштето ќе се затвореше, а и тој ќе ги загуби скромните приходи.
Тоа е болка. Моите деца одат на училиште посебно, јас возам скоро сто километри дневно, за да ја оставам Марија во тоа училиште, а Јован во друго училиште, бидејќи е петто одделение. И Марија следната година ќе биде петто одделение, па училиштето сигурно ќе биде затворено, а и оваа моја позиција ќе биде прекината – додаде Дејан, речиси рамнодушно, свесен за неизбежноста на целата ситуација.
Неговата сопруга Маријана е втората сопруга на Дејан, со која ги има близнаците Вељко и Вукашин . Во ова зафрлено селско домаќинство со нив живее и мајката на Дејан. Освен на таа работа со скратено работно време во училиште, Дејан најмногу е фокусиран на одгледување и продажба на компири. Тоа претставува важен дел од нивниот приход, а да не беше тоа, големото прашање ќе беше како тие ќе преживеат таму каде што се.
Успеваме да произведеме неколку тони компири, а потоа ги возам во ресторани и маркети со пријател на продажба. Освен тоа, одгледуваме уште малку грав, пиперки, домати и чуваме две крави и неколку свињи. Сето тоа само за наши потреби – ни објасни Дејан како успеваат да заработат за живот.
Оддалеченост од училиште, снег, осаменост, немање работа, не требаше да се одлучува како да му се помогне на семејството Цветковиќ, а Дејан дополнително ни ја објасни ситуацијата:
Моите родители почнаа да градат куќа пред неколку години во селото Брестовац, кое се наоѓа на околу 4 километри од Врање. Ја покривавме куќата, но се уште е далеку од завршена. Наша животна желба е да ја довршиме куќата или барем да го уредиме долниот кат за да може да се живее и да се преселиме со децата од овде. Сè ќе ни беше полесно тогаш, и дефинитивно полесно ќе најдам работа кога ќе бидам поблиску до градот.
А желбите на најмладите, толку едноставни и скромни, а сепак недостижни.
Ни недостигаат пријателите, немаме со кого да си играме. Тие би сакале да се преселиме во нова куќа, главно поради нивните пријатели – ни изјавија Јована и Марија.
Желбите на овие деца се наједноставни можни. Тие се сведоа на потребата од присуство на врсници, со кои ќе ги споделат своите детски мисли, ќе се шегуваат, ќе си играат и ќе почувствуваат што значи да се има најдобар пријател. Дури и да ги игнорираме сите суштински животни потреби што ни ги даде таткото Дејан, како доволно добри причини за семејството да се пресели во својата нова куќа, и да ја оставиме оваа едноставна детска потреба за друштво и пријатели, ќе биде повеќе од доволно за да се мотивираме. да му помогнеме на семејството Цветковиќ. Со фотографии и овој текст се обидовме барем делумно да ги пренесеме тешките услови за живот кои го угнетуваат семејството Цветковиќ.
Тешко дека нешто може да ја пренесе осаменоста на децата. Сè на сè, се надеваме дека ова е доволно добро да допре до срцата на добрите луѓе, па во една заедничка акција да му овозможиме на најмладата Цветковиќ конечно да запознае нови пријатели, кои ќе ги посетуваат на дружење и игра кога сакаат.
- СМС на 7763 (200 динари)
- Сметка: 160-279491-71
- PayPal
- Девизна сметка :