Продавниците за користени производи, како и одењето на битпазар, се сè попопуларни. Особено овој вид на купување доби на значење поради зачувувањето на животната средина, но револт има и кон брендовите кои го користат методот на брза мода.

Брзата мода е еден од најголемите извори на загадување на планетата. Проблемот со загадувањето, експлоатацијата и консумеризмот расте од година во година. Масовното производство е главниот проблем кој води до експлоатација на евтина работна сила во фабриките и загадување на животната средина.

Купувањето во продавници за втора рака или на профили на нет или битмаркети е токму одржлив тип на шопинг, а во исто време можете да почувствувате и лично задоволство, особено ако сте ја пронашле модната деликатес на животот.

Се сеќавам дека пред десетина години најдов на една страница на Инстаграм, која веќе не е актуелна, јакна Џани Версаче, долга, црна, со впечатливо копче (моментално немам фотографија за докажување, а ако се сеќавам точно, чинеше околу 1.500 денари) . Сега, како да се утврди автентичноста е приказна за друг ден. Поентата е дека ќе најдете нешто што не сте го очекувале, а е квалитетно и вредно, како што ми се случи тој 25 декември во маркетот Калениќ.

Денот беше сончев и вредеше да се искористи со прошетка низ градот, но и со посета на маркетите за одмор кои тој викенд беа во секој дел на Белград. После вкусната клопа, си помислив дека би било одлично да се прошетам набрзина низ пазарот Калениќ, без никаков притисок, а ако има нешто да се купи, супер, но ако нема, исто е. Го прошетавме делот каде што има половни работи, имаше стари часовници, садови, обувки, носивост облека, но и плочи, апарати и разни ситници.

Како што сакам и со години посетувам такви места, знам дека не секогаш можеш да најдеш нешто по твој вкус. По 20-тина минути лежерно одење меѓу трибините, кога технички се упативме кон излезот минувајќи низ редот што ни остана, застанав и погледнав во палтото на брендот Reserved, мешавина од волна.

Пастелно розово палто со должина на теле ми го украде вниманието затоа што изгледаше сосема ново. Се свртев и почнав да ја гледам неговата состојба за да се подготвам за пазарење, како што е обично случајот. Една прекрасна жена, на чиј штанд најдов одлично парче облека, дојде и ме праша дали ме интересира нешто и ја прашав колку чини палтото.

На мое изненадување, таа веднаш рече дека чини 500 денари, на што ја прашав дали има торба што може да ми ја спакува. Можеби некој не би се согласил со мене дека не се пазарев уште повеќе да ја спуштам цената, но бидејќи знам колку чини во продавницата, не се ни замарав. Затоа што да не го купев брзо ќе поминеше. Според нивната веб-страница , цената во продавницата е околу 5.000 денари.

Во Велика Британија имаше попуст и ќе ја видите таа цена, но кај нас речиси и да нема такви попусти и секако е распродадена. Секако дека хемиското чистење е дадено кога се работи за вакви набавки, а капутот бил 320 денари, па крајната цена на капутот е 800 денари. Сè уште мислам дека вредеше.

Ако ме прашате мене, одлично си поминав, а ако сте „водени“ да најдете вакви работи или сакате да заштедите пари и да помогнете во зачувување на животната средина, повелете во маркети, пазари, продавници за втора рака или пазарете на Инстаграм од вашата фотелја затоа што има многу профили на кои тие се трудат и внимателно ја избираат гардеробата што ја продаваат по поволни цени.