Српскиот патријарх, г-дин Павле, беше саканиот српски патријарх и неговите мудри зборови и постапки беа врежани во колективната меморија на Србија.
Потсетуваме на некои од неговите изреки.
1. Да се чуваме од нечовечки, но да бидеме уште повнимателни да не станеме нехумани.
2. Да бев последниот Србин, би се согласил да исчезнам без кривично дело. Јас би се согласил на исчезнувањето на не само големата, туку и малата Србија и сите Срби со мене, и не би се согласил на нечовечност и нечовечност.
3. Не знаете, мои деца, што значи глад и колку деца ширум светот се гладни, а ние фрламе леб на масата и во контејнери. За некои, тие претставуваат живот и надеж, а ние лесно се откажуваме од нив. Запомнете секогаш кога гладни деца ширум Африка и светот, кога ќе видите трошки на масата.
4. Грижете се за своите непријатели и молете се за нив затоа што тие не знаат што прават.
5. Црквата не ги отфрла дури и оние што мислат дека се неверници, особено кога бараат начини да дојдат во Патријаршијата, без оглед какви се нивните намери. На крајот на краиштата, јас сум духовник и светата тајна на свештенството не прави избор кога ќе примите и слушате, ако некое мачење го доведе до вас. И грешниците се генерално многу несреќни луѓе, особено кога се полни со себе.
6. Сè ќе помине, но душата, образот и она што е добро остануваат засекогаш.
7. Љубовта е највисока доблест. Се што човек споделува со другите се намалува, освен љбовта. Колку повеќе ја давате, толку повеќе ја имате.
8. Никогаш да не заборавиме дека злото е секогаш краткотрајно и само навидум успешно и брилијантно. Затоа ништо не треба да се заснова на зло, лукавство, измама, особено не животот.
9. Ние не се браниме од туѓото зло, зло во нас самите.
10. Кога ќе се роди човек, целиот свет се радува, и само тој плаче. Но, тој треба да живее така што кога ќе умре, целиот свет да плаче, и само тој да се радува.
11. Си велам на себе и на другите: кој сака да ме понижи, но нема човек на овој свет да ме понижува, освен еден, а тоа сум јас. Кога некое лице го знае тоа, има стабилност.