Ако слушнете гром на 30 јули, можеби Огнената Марија опоменува и предупредува за тешка и сува година, можеби за болест, несреќа или сиромаштија, затоа што некој направил грешка работејќи на нејзиниот ден.
Секој 30 јули, православните верници слават празник посветен на Огнената Марија , како што народот ја нарекува Светата маченичка Марина.
Иако ова е обичен празник без црвена буква во црковниот календар, тој има исклучително силно значење кај народот, а во многу делови од Србија таа е почитувана како заштитничка на големите сили – особено огнот, грмотевиците и несреќите.
Според народното верување, Огнената Марија се смета за една од трите „женски огнени сили“ – заедно со Илија Громовникот (Света Илија) и Блага Марија. Се верува дека оваа света жена „оди со оган“ и дека нејзината рака носи и благослов и казна, особено преку пожари, молњи, суши или бури.
Во многу делови од Србија, на овој ден не е дозволена никаква работа – особено, се избегнуваат сите работи што вклучуваат оган, железо и удирање: готвење, пеглање, работа на ниви, работа со алатки, па дури и домашни работи. Се верува дека секој што ќе ја прекрши забраната може да го навлече гневот на светецот и да му се запали куќата или да го снајде некоја друга несреќа.
На тој ден, жените не шијат, не перат, не подготвуваат зимска облека и најчесто се собираат на молитва, палат свеќи и кажуваат молитви за заштита на куќата и имотот од пожар. Според народните преданија, Огњена Марија е заштитничка на жените и болните, па затоа жените ѝ се обраќаат во молитви за здравје, породување и среќа во семејството.
Во некои региони, жените излегуваат рано наутро пред куќата, палат свеќа и велат:
„Огнена Маријо, заштити ја куќата од оган и раѓањето од зло!“
Празник на оган и почит кон природата
Иако звучи како празник на стравот, Огнената Марија е всушност ден што повикува на почит кон природата и нејзините сили. Во екот на летото, кога високите температури и пожестоките бури се чести, нашите предци ја изразувале својата свест за моќта на природата и важноста човекот да не се судира со неа, туку да ја разбира и почитува, преку верувања.
Во некои села, дури и денес, се практикува да не се пали шпорет во чест на Огнената Марија, туку да се јаде ладна храна – како знак на воздржување и почит. Многу верници постат тој ден и палат свеќи за покој на душите на оние што загинале во пожари или бури.
Денес, во време кога природните катастрофи стануваат сè почести, Огнената Марија може да нè потсети колку сме поврзани со природата и колку треба да бидеме внимателни. Нејзината симболика не е само религиозна, туку и еколошка – таа зборува за рамнотежата помеѓу човекот и елементите, потребата од мир, молитва и почитување на природниот ред.
Во многу домаќинства, Огена Марија сè уште се слави како семејна слава.