Еден од последните жители на селото Бановица, кое се наоѓа меѓу Нови Пазар и Сјеница, е Вехбија од Орован, кој има 85 години.
Деновите ги поминува чувајќи стадо од 13 кози и свирејќи на флејта, веќе речиси и не ги гледа минувачите, а вестите ги слуша на мал транзистор на батерии.
– Порано имаше повеќе луѓе, но сега ги нема, луѓето се оддалечија, сите продолжуваат понатаму. Куќата е се помалку, мештаните одат во град и таму и таму. Тогаш имаше работа, а сега никаде нема ништо. Отидов на работа, бев опасен. Каде би работел, би позлатил. Работев на воени станови, имав по 15 ѕидари, а бев бригадир. Кога заминав, ми рекоа дека нема да ме отпишат една година ако сакам да се вратам. Овој имот овде го заработив со свои раце – вели овој овчар.
Убаво му е во Бановица, а вели и дека работел низ цела СФРЈ.
– Работев каде и да ме префрлија, беше подобро време. Тито беше жив, можеше да заработиш многу пари. Бев опасен, тоа што го заработив мораше да се плати, а сега ова е шега. Сега слушам луѓе кои велат дека не добиваат ништо пет-шест месеци. Од што да се живее и како да се работи – вели овој дедо и додава дека уште еднаш се размислувало за работничката класа.
Сега сака да оди по стоката и да ја вади флејтата од џебот.
– Никој не ме научи, но јас сум по стоката. Имам многу флејти, донесени од луѓе. Ги носам со себе секаде и цело време – вели овој дедо.
Насекаде носи радио со себе.
– Имам мала, џебно, на батерии. Слушам што се случува низ светот, слушам вести, бидејќи ништо друго не ме интересира. Никаде не се слуша ништо добро, туку само она што не е добро – низ насмевка вели Дека Вејо.
Како што рече, сè помалку гледа намерни патници. Куќите останаа празни, луѓето се преселија во градовите.
– Нема никој таму. Понекогаш доаѓа по полна соба. На сред терен имаше жицар, тој свири, а ние играме, се радуваме, а сега нема луѓе, тоа е тоа. Да, богами, така беше – вели оваа старица.
Чобанин Вехбија е татко на познатиот пејач Нусрет Оровчанин.