На Фејсбук страницата „Во живо од Грција“ Драгомир Т. се присети како во средината на осумдесетите летувал со родителите.
Багажник полн со дупки, гумен чамец на покривот на „101“ со полуотворени прозорци цел пат, насмевка на лицето и никакви очекувања освен дека лубеницата е ладна, а морето топло. Нема лежалки, нема барови, нема ресторани, се се купува на пазар и се пече во пекара. Општо земено, вака гласат сеќавањата на Србите кои за прв пат одмарале во Грција во 1980-тите.
На Фејсбук страницата „Во живо од Грција“, Драгомир Т. се присети како еднаш одмарал со родителите во средината на 1980-тите, кога, како што напиша, сместување било најдено токму на улица, во станот се подготвувала храна, патувајќи за часови, па дури и чекање на граница, а постелнината во станот се смени само кога некои гости си заминаа, а други влегоа во сместувањето.
Како што напиша, тогаш за сместување, две соби, за 10 дена одмор , се плаќало околу 250 германски марки. Дополнително, пред патувањето, луѓето мораа да добиваат визи, но и да се снајдат за купување гориво, бидејќи во тоа време Северна Македонија беше дел од СФРЈ.
„Дали вие помладите знаете како беше да се оди во Грција пред 35 години, околу 1986 година?
1. Прво издадовме визи
2. Потоа ја бркавме комбинацијата за гориво т.е. Ваучери
3. Со кола само до Ниш, по хорор
4. Низ Македонија имаше автопат 50 километри
5. Евзони чекањето е задолжително неколку часа
6. Купете драхми (за помладите) пред еврото, Грците имаа свои пари)
7. Лежалки не постоеле
8. На газдата му носам ракија, иако прв пат го гледам
9. Шефот секој ден купува лубеница и ја вика
10. Гибаница правеле со фета (нема)
11. Пивото се пиело само од стаклени шишиња
12. Подмачкајте се со Нивеа и маслиново масло
13. Имав шорцеви Speedo
15. Дојдовме со Опел Рекорд од 1982 година, потрошени 12 литри без клима
16. Ниту еден од становите немаше клима или ТВ
17. Листовите се сменија кога отидовме дома
18. Добро се сеќавам, плативме 250 марки за 2 соби за 10 дена
Не прашувај како бевме. Прекрасно си поминавме.
Знаеш како најдовме сместување.. Грците ни мавтаа кога ги видоа нашите регистарски таблички, ниту ние, ниту тие не знаевме англиски.. И се договоривме за сместување со молив на лист. И секогаш плаќавме кога заминувавме. И дека Грците возеле поголеми руини од нас. На овие помлади им е смешно, нека поминат 35 години додека велите бисквит“, напиша на крајот Драгомир.
Неговата објава ги разочара сите постари членови на групата кои имале слично искуство. Се чини дека на сите им било заедничко сеќавањето за приготвувањето храна, бидејќи во тоа време сè што подготвувале мајките се печело во пекари, каде што носеле послужавници со храна.