Владиката Николaj Велимировиќ, роден 1881 година во селото Лелич кај Ваљево, е еден од најценетите српски духовници. Тој често ја пофалувал српската традиција и народ, но не му било странo ни да укаже на грешките кои се прават.
Во еден разговор, владиката зборувал за „најголемиот грев“ – оној првичен, од кој произлегуваат сите останати гревови и страдања:
„Најмрачниот грев е несогласноста. Многуми забораваат дека во крстот е слога, а не само четирите букви ‘С’. Ако сите Срби ја видат вистинската порака на крстот и му се поклонат, ќе се сложат. Но, многумина гледаат само буквите, а не крстот. Крстот создава слога, а слогата го спасува Србина.“
Во разговор од 2006 година, владиката објаснува дека овој најголем грев лежи длабоко во историјата:
„Мојот мудар соговорник ми покажа дека сите ужасни сцени од нашата историја – предавства, убиства, егоизам, похлепа – се само последица на еден основен, првороден грев. Тој грев е нestrпението.
Обично, мало, секојдневно, наизглед безазлено нestrпение. Тоа е почетокот на сè што ќе упропастиме, ќе предадеме или ќе заборавиме. Несрпението е недостаток на вера во Бога и во себе. Тоа е малодушност, побуна против ‘нека биде Твојата волја’. Тоа е почеток на секој крај и извор на секое разочарување.“
Владиката порачува:
„Затоа, молам, немојте да бидете нesтрпливи, колку и да ве боли, колку и да изгледа неиздржливо. Стрпението е мудрост и вера, а нестрпението – причина за секое зло.“