Дека љубовта не избира ниту место ниту време, несвесни за околностите и проблемите што постојат во целиот свет, најдобро покажува љубовната приказна на двајца млади лекари од Врање. Додека Марко Иванчов предаваше на Медицинскиот факултет, Христина Спасиќ ја вршеше својата работа во Ургентниот центар, короната дојде и им ги однесе животите во правец за кој не можеа ни да сонуваат.
– Пред Ковид работев во Ургентниот центар во Здравствениот дом во Врање, а кога започна вонредната состојба и започна целата ситуација со вирусот корона, ме префрлија на Инфективното одделение меѓу првите лекари. Како што состојбата се влошуваше, на 31 март минатата година беа примени поголем број лекари и добив договор за трајно вработување. Во тоа време, Марко беше професор на Медицинскиот факултет, а кога беа отворени болниците „Ковид“ во Врање, тој доби и покана да се пресели во една од нив – ни раскажува Христина Спасиќ.
Во мај, Врање имаше дури четири болници во Ковид, и бидејќи Христина беше назначена за Ковид 1, таа отиде да посети други болници со друг лекар. За време на нив, таа се сретна со голем број колеги, специјалисти и лекари, сепак, еден состанок ќе го памети засекогаш.
– Разговаравме, разменивме искуства. Не се знаеше многу за вирусот во тоа време, тој беше непознат за сите нас, но моравме да се вклопиме. Повеќето од нас тогаш се мешаа и се запознаа, а потоа го запознав Марко, всушност тој ме виде – ни рече Христина низ смеа.
Неколку дена подоцна, Христина беше поканета да се врати во болницата за да им помогне на своите колеги, поради големиот број на пациенти, а тоа беше во смената на Марко.
– Кога ќе заврши сè, одам дома, а надвор почнува да врне дожд. Колегата Марко веќе беше пред мене и ми понуди да ме однесе. Отпрвин одбив и се согласив само откако тој инсистираше. Тој прашува каде да ме вози, каде живеам. „Во долниот дел од градот“, велам, и тој ми рече: „Па и јас, како не се познаваме? – се смее Кристина.
Почнаа да разговараат, разменуваа телефони и на почетокот на јуни започнаа да се забавуваат.
– Сè започна од видното поле, на почетокот само нашите очи беа видливи над маската. После тоа, сè се случи многу брзо. Во март оваа година, се веривме. Короната им донесе лошо на многумина, за жал, и сè започна за нас. Прво постојана работа, потоа го запознав Марк, се веривме. Дојде и специјализацијата, јас од општа хирургија, тој од ортопедија и на сето тоа доаѓа бебе, како шлаг на тортата – ни објасни таа.
Фактот што пред само една година, Христина, обучена за познавање на германскиот јазик, беше подготвена да ја напушти нашата земја во потрага по подобар живот, зборува многу за тоа колку судбината ги вклучуваше нејзините прсти во нејзиниот живот, како и на Марко.
– Корона ги спречи младите да ја напуштат Србија, знам затоа што јас сум еден од нив. Да не се случеше ова, таа можеби сега ќе беше надвор од земјата. Се се случува со причина. Оваа ситуација нè научи дека здравјето, пријателството, почитта се поважни од било што … И најубавите работи им се случија на двајцата токму во времето на круната – заклучува Христина.