Денес, Ѓани Јовановиќ е борец за човекови права и почитуван стоматолог, а се соочувал со животни ситуации за кои сметал дека се безнадежни.
Ѓани Јовановиќ, по потекло од Србија, денес гордо го истакнува своето ромско потекло, но имал толку тешки моменти во животот што размислувал да си го одземе животот, додека се обидувал да живее по туѓи правила, иако бил свесен дека е поинаков. Тој пораснал преку ноќ кога татко му го оженил на 14-годишна возраст. Сфаќајќи дека не сака таква судбина, успеа да собере храброст и почна радикално да ги менува работите. Тој стана почитуван германски лекар, по години и години страдање призна дека е хомосексуалец и конечно стана вистински среќен.
По потекло е од Србија, но израснал во Германија и таму го изградил животот. Денес, на 46-годишна возраст, тој е татко, дедо, стоматолог, активист за правата на Ромите, отворено геј и еден од најголемите ЛГБТК активисти Тој тоа не го крие и не се обидува да биде незабележлив. Всушност, тој се труди да биде што е можно повидлив за да можат другите да имаат корист од тоа, особено во име на Ромите. Тој е и предавач и комичар, но пред се стоматолог.
Тој е чест гостин на ТВ станиците ширум Германија, борејќи се за правата на ЛГБТ+ заедницата и особено на Ромите.
– Кога имав 28 години, мојата главна цел беше да заработам многу пари. Напорно работев за ова, ништо не ми беше дадено. Работев за да се грижам за моето семејство и да ги направам горди. Во исто време се борев со себе. Како геј маж, се сомневав во мојата машкост. Ја сметав за слаба бидејќи не одговараше на сликите што ми ги даваа моето семејство и општеството. Моите чувства и желби постојано се судираа со она што се очекуваше од мене. Се чувствував зацементирано во структури кои беа отров за моето срце и душа. Бев толку растргнат и страдав што на моменти не сакав повеќе да живеам“, призна Џани.
Не можел ни да замисли што му подготвува животот, а првото нешто што го поздравило е договорениот брак што му го наметнале родителите на само 14 години.
– Не знаев ништо однапред. Дознав на денот на мојата свадба. Во тоа време имав 14 години и се сеќавам дека мислев: Ова не изгледа како што треба и не е добро, но не знаев што точно не е во ред. Имав впечаток дека некој ме гуши. Како да сум жаба која е ставена во врела вода и не сфаќа дека ја готват. Но, тоа ме натера да се чувствувам лошо, а сепак во исто време беше „нормално“. Така беше и во моето семејство, и кај другите што ме опкружуваа. Без разлика, се чувствував како некој да ме ограбил, како да ми ја одземале душата и мислев дека вака ќе треба да живеам до крајот на животот – вели Јовановиќ, која сега живее во Келн.
На 16 години добил дете, а на 42 станал дедо.
– Тоа не е случај со секое ромско семејство, едноставно беше случај со мене. Покрај тоа, јас сум единствено дете, што е исто така многу ретка појава за нашата заедница, а моите родители сакаа што поскоро да станам татко . Па, тој момент, кога имав дете, беше сосема поинаков од бракот. Тоа ми беше прекрасно, природно. Но, во исто време знаев и си реков дека ќе му дадам повеќе слобода на моето дете да одлучува за сè за себе.
Тој денес не ги обвинува своите родители што му го наметнале начинот на живот што сакале да го води, без воопшто да го прашаат што всушност сака. Но, таквиот третман го натера да се поколеба и да се ослободи од стегите.
– Она што ми го направија сè уште ме поттикнува да зборувам за тоа. Често размислував за сите работи што моите родители ги направија за мене. Тоа сè уште не е во ред, а сепак денес разбирам зошто го направија тоа. Му должам толку многу разбирање и способност да простувам, меѓу другото, на многу добар терапевт. Исто така, историски и научно ја проучував историјата на прогонот на Синтите и Ромите. Како тинејџерка секогаш мислев дека моите родители се однесуваат така затоа што не ме сакаат. Денес знам дека тоа не е објаснување.
За себе вели дека сакал да биде првиот во семејството кој конечно ќе им понуди на своите деца сигурност и просперитет.
– Сакав толку многу работи што беа исправни, а во исто време направив толку многу лоши работи на себе и на другите. Бев сексист и феминистка се вклопи во едно. И постојано се барав себеси и што значи да се биде маж. Моделите на машкост што ги имав беа кревки, насилни и токсични“.
Џани живее и работи во Германија, една од најнапредните земји во светот, но сепак се соочува со расизам. Иако по многу искуство сега реагира поинаку.
– Цело време се чувствувам дискриминиран. Почнувајќи со незгодното прашање „Од каде си?“. Но и јас доживувам расизам на мојата работа, во мојата стоматолошка ординација. Моите пациенти ми пристапуваат на многу различни начини, во зависност од тоа како ја носам косата. Ако ја скратам косата и ја средам уредно, се е во ред. Но, ако носам пуштена коса, природно виткана, тие веднаш ќе помислат дека не сум професионалец . Ме прашуваат каде се моите корени и дали моите уреди се санирани или дали навистина сум го научил мојот занает. Ако во одреден момент овие разговори веќе немаат врска со зборување за професионален третман и ако се отстранат само расистичките предрасуди, јас нема да го толерирам тоа. Поради оваа причина, одбив да лекувам една дама. Работев напорно за привилегијата да можам да одбијам такви луѓе – заклучи Јовановиќ.