Баба Ванѓа кажа нешто во 1980-тите, кога перестројката беше на прагот на СССР, што ни нејзините најголеми аналитичари не го разбираа.
Гледам – рече тогаш ценетата пророчица – Курск руски град тоне, мртви трупови насекаде, луѓе се гушат… И со истиот, застрашувачки тон продолжи:
– На крајот на векот, во август 1999 или 2000 година, Курск ќе биде покриен со вода и целиот свет ќе плаче по него – заклучи таа.
Во 1999 година, ова пророштво беше емитувано на националната телевизија во емисија посветена на бугарскиот психичар.
Рускиот град наречен Курск, објаснија сите, како и обично, сфаќајќи ги речениците на Ванга буквално, е далеку од морето и од секое големо водно тело, река или езеро што може да го поплави, дури и ако нивото значително се зголеми поради топењето на мразот или снегот. – експертите внимателно го расеале катастрофалното пророштво на Ванѓа.
Во бродоградилиштето Севернодвинск 12 години по пророштвото (1992), кога Русија конечно се издигна од апокалиптичната економска ситуација и конфликтот, започна изградбата на 155 метри долга, со челичен труп, најголемата борбена подморница некогаш изградена во светот. Се напојуваше од два нуклеарни реактори, можеше да остане под вода рекордно време… Направен е така да може да издржи директен удар од торпедо. Таа за прв пат исплови во август 2000 година.
Мега-зградата, чија изградба чинеше милијарда долари, а која сите ги остави без здив, беше наречена – КУРСК.
Два дена по заминувањето, подморницата влезе во одредена патролна зона за да учествува во вежба на флотата во Баренцовото Море.
Рускиот крстосувач по име Петар Велики, кој ја презеде улогата на американскиот носач на авиони, се наоѓаше на околу 50 милји од Курск. Планот за вежбање предвидуваше дека нападот на бродот ќе се случи меѓу 11.30 и 18.00 часот. Во овој период, Курск не мораше однапред да ја напушти зоната што му беше доделена. Нападот на површинскиот брод не требало да започне пред тој брод да пристигне во одредената област.
„Барам дозвола за полнење и лансирање торпеда“, рече капетанот Курск, контактирајќи со оперативниот центар.
„Тој го имаш“, одговориле тие.
Подморницата Курск во тој момент успорува, утврдиле дека длабочината на нуркање треба да биде 60 стапки, напишано е во обид да биде во тек со секогаш актуелната реконструкција на трагичниот настан на интернет форумите и блоговите.
Во оваа позиција, Курск го исфрла перископот, ги крева антените за радио уредите и глобалниот систем за позиционирање. Во 10.58 часот, Петар Велики, кој преку радио го слушнал барањето на подморницата за употреба на торпеда, објавува борбена тревога. Вообичаено, во водите во кои се изведува вежбата има друга страна претставена со две американски подморници УСС Мемфис и УСС Толедо и една британска ХМС Сплендид, кои се во извидничка мисија над активностите на Русите. Курск сега е на длабочина од 90 стапки, а со Петар Велики започнува лансирањето на серија од три противподморнички проектили. Во исто време, во Курск се огласува предупредувачки сигнал. Се слушнала експлозија, а потоа уште една.
Според општо прифатената теорија, водород пероксид истече во предната просторија на подморницата за торпедо, предизвикувајќи експлозија на една боева глава од торпедо, што пак предизвика неколку боеви глави да експлодираат две минути подоцна. Втората експлозија имала експлозивна моќ од околу шест тони ТНТ и била доволно голема за да се регистрира на сеизмографите низ северна Европа. Подморницата потонала подлабоко од сто метри.