Без разлика дали имате намера да го зајакнете имунитетот или да изгубите некој килограм вишок, треба да го знаете ова
ГРЕШКИ КОИ СЕКОЈ ГИ ПРАВИ СО КИСЕЛА зелка: Погледнете го најстариот начин
Познато е дека киселата зелка содржи многу витамин Ц, поради што најмногу се јаде во зимските месеци, за да се зајакне имунитетот.
Во процесот на ферментација, се случува ослободената млечна киселина да го промени составот на свежата зелка, значително да ја подобри, поточно овој витамин многу подобро се складира во кисела средина. Но, малкумина се способни да „надминат“ 200 грама кисела зелка (токму таа количина ја содржи минималната доза на витамин Ц препорачана за возрасен), а камоли да ја јадат секој ден. Значи, ако мислите дека сте внесле доволно витамин Ц преку оваа храна, се лажете.
Има уште нешто многу важно да се знае. Шеќерот кој многумина го додаваат во киселата зелка целосно го неутрализира витаминот Ц, а освен тоа, најголем дел оди во саламурата, односно водата во која се чува зелката.
Винската киселина, соединение кое во големи количини се наоѓа и во киселата зелка, ја инхибира преработката на јаглехидратите во масти, што е многу важно доколку имате намера да ослабете. За да се подобри ефектот, нутриционистите препорачуваат додавање на јаболка во кисела зелка – ова дополнително ќе ја зголеми концентрацијата на оваа киселина.
Навистина, треба да се биде внимателен, бидејќи вака збогатена храна не се препорачува за оние кои страдаат од гастроентеролошки заболувања, луѓе со чувствителен дигестивен тракт, кои имаат зголемена киселост на желудникот или висок крвен притисок.
Старите домаќини за оставање зелка за зима почнаа на следниот начин – со купување на најдобрата зелка! Идеално би било прво да купите една или две глави и да проверите дали зелката има сладок вкус. Ако има, реално е, а ако е малку луто, подобро потроши го на салата или готвење, а за буриња бараш некој друг. Исто така, внимавајте случајно да нема голи полжави во главата, бидејќи ако родот е таков , кисела зелка нема да преживее.
Добри се оние сорти што имаат потенки „жили“, а пословично најдобри се „футошките“ и „српските мелези“. Кога ќе ја изберете вистинската зелка, исчистете ја темелно од надворешните листови и потоа исечете го секој корен „напречно“ и извадете ја средината колку што можете. Во секоја издлабена глава истурете по една кафена лажичка сол, па наредете ги внимателно една до друга.
Главите не смеат да се притискаат, но не смеат да бидат премногу лабаво спакувани. Отворот во коренот, во кој се наоѓа, останува свртен нагоре. Додека ги редите главите, од страна вметнете го пластичното црево кое треба да оди од дното кон врвот на бурето. Ќе се користи за точење саламура.
При редењето на главите ставете пластична решетка или борови даски и притиснете со камен и оставете ја зелката да отстои преку ноќ. Ако може да се додаде уште една глава следниот ден, наполнете го бурето уште малку. Промешајте во ладна вода за вкусот да биде непријатно солен.
Прелијте ја зелката, затворете ја и следниот ден проверете дали треба да додадете повеќе сол. Веднаш штом ќе почнете да го чувствувате изменетиот мирис, почнува прелевањето и тоа се прави секој ден. Со црево извлечете полн сад со сол од дното на бурето, а потоа прелијте го врз зелката. Повторете ја постапката неколку пати.
Кога зелката ќе го достигне посакуваното ниво на киселост, додадете грозје во бурето, според упатствата на кесичката и во согласност со количината на зелка.