Ако можете да помогнете, малку сте загрижени за туѓото страдање
Еднаш имаше еден селанец. Никогаш никому не помагал и не учествувал во работите на селото. Ако му кажале дека некој е тажен или во неволја, дека на некој итно му е потребна помош, тој одговарал: „Не е моја работа“.
Овој селанец некогаш одгледувал ориз. Собрал огромна вреќа со ориз, едвај ја натовари на грбот. И отиде на пазар – сакаше да го продаде целиот ориз истиот ден. Тој беше на пат. И неговиот постар комшија отишол во истата чаршија – и оди да си ги продава плодовите. По пат разговараа меѓу себе. Старецот го прашал селанецот:
– Слушнав дека не си му помагал на соседот кога му изгоре куќата. Дали е ова точно?
– Да, тоа е неговата куќа. Не е моја работа, не си го пикам носот во што и кому гори. Секој си ја чува куќата.
– Па, ако видите човек во неволја? Ако никој освен тебе не можеше да му помогне сега, но воопшто не е тешко да му помогнеш, не го жртвуваш последниот – дали тогаш би помогнал?
– Зошто секој би бил вклучен во туѓ живот. Ти велам, не е моја работа. Немам никаква корист од тоа. Запомнете, човеку, никогаш не треба да се мешате во туѓите работи.
„Па, како што велиш, тоа е твоја работа“, одговори старецот.
Заминаа на долго патување и конечно стигнаа до градската чаршија. Одеднаш, селанецот почна да гледа наоколу, трчаше наоколу, истрча неколку метри назад. А старецот полека редеше зеленчук, не го гледаше, се подготвуваше да тргува.
Селанецот истрча до старецот, почна да мафта со рацете и да вика: „Зошто не ми кажа дека ми течело од оризор во вреќата?“ Го истурив целиот ориз по пат. Немам што да продавам освен мојата искината торба. Како можеше да молчиш?
– Сам мии кажа, тоа не е моја работа. Затоа не се мешав во твојата работа.
Вистина е дека не треба да даваме совет ако личноста не го бара тоа од нас или не сака да го слушне. Човек не треба да се меша во туѓи животи и работи, но често се чини дека модерниот свет тоа го сфатил премногу „буквално“. Емпатијата е исклучително важна, не прави луѓе, полни со чувства. Не поврзува еден со друг и ја шири таа вибрација на љубовта без која нашиот живот би бил празен.
Тоа укажува дека не можеме и не треба да бидеме еден без друг. Затоа е важно да погледнеме наоколу и да видиме – дали некој од нашата околина има потреба од помош, дали некому очајно му треба разговор, прегратка… Кога си помагаме, создаваме круг на добри дела што се проширува и расте и го прави овој свет подобро место за секој од нас. Да се потсетиме дека секој пат кога ќе кажеме или велиме „Не ми е гајле“
Поучна приказна споделете ја со вашите пријатели!