Историчарите сметаат дека виновникот е фактот што до крајот на животот Броз го доживувал како близок до движењето Равногорск.
Јосип Броз Тито за време на неговото 35-годишно владеење во Југославија избегна само еден град на целата територија на СФРЈ.
Седум пати беше во него, но секогаш на минување, бидејќи го избегнуваше. Секогаш беше на пат, на пат кон Ужице. Историчарите сметаат дека виновникот е фактот што до крајот на животот Броз го доживувал како близок до движењето Равногорск.
Во неговите очи, Чачанци секогаш биле, тврдат историчарите, четници. Веројатно поради близината на Равна Гора и песната „На планини, на Јелица“. Од друга страна, според извештаите на полицијата на Кралството Југославија од 1940 година, Чачак бил оценет како озлогласено „комунистичко жариште“.
Тито, пак, имал поинаква перцепција за ова место, додека постарите жители на Чачак и денес велат дека секогаш кога пред доаѓањето на претседателот на СФРЈ, луѓето третирани како противници на режимот секогаш биле ставани во превентивен притвор седум дена претходно.
Етикетата на бунтовнички град и место за избегнување ја запечати ситуацијата кога при втората посета на Тито на Чачак, токму за време на неговиот говор, верувале или не, снема струја!