Свети Алексиј е роден во Рим за време на царот Хонориј, во угледно и многу богато семејство. Преданието вели дека и неговите родители биле побожни и богоугодни луѓе, без разлика на моќта и богатството што го имале.
Алексиј бил нивниот единствен син и бил принуден да се ожени. Меѓутоа, на првата брачна ноќ, тој избегал и ги поминал следните 17 години како просјак, патувајќи од место до место низ Римската империја, ширејќи го христијанството и постојано молејќи му се на Бога.
По 17 години талкање, бродот на кој се наоѓал Алексиј поради силните ветрови скршнал од првобитниот пат и ги однел во Рим. Светецот тоа го сфатил како знак и ја посетил куќата на своите родители. Таткото и мајката не го познавале просјакот кој дента им дошол на врата, но му дозволиле да живее во колиба во нивниот двор. Алексиј таму го продолжил подвижничкиот живот и во наредните 17 години живеел блиску до куќата на своите родители.
Христијаните веруваат дека на денот кога се упокои свети Алексиј Римски, во црквата на Светите апостоли, во присуство на царот и патријархот, се слушнал глас кој им рекол „да го бараат Божјиот човек“. Малку подоцна се дознало дека човекот бил просјак кој живеел во дворот на богато семејство, а кога царот и неговата придружба пристигнале во колибата на Алексиј, се било откриено. Светецот бил пронајден мртов, но легендата вели дека неговото лице „блескало како сонце“.
Во раката имал парче хартија на кое непосредно пред смртта ја запишал својата животна приказна. Од тоа родителите и неговата сопруга, која цело време го чекала, дознале кој всушност бил просјакот кога го примиле во својот дом. Настанала голема тага, но семејството на Авето Алексиј набрзо се утешило кога ги видело чудата што според легендата ги правел „човекот Божји“ и по неговата смрт.
Имено, христијаните веруваат дека многу болни се излекувале со допирање на неговото тело и дека светото миро дошло од телото на свети Алексиј. Тој беше погребан во ковчег направен од мермер и смарагди. Главата му е во Светата Лавра на Пелопонез.
Споменот на свети Алексиј Римски го почитуваат и двете христијански цркви, иако со текот на времето тој стана многу попознат на Исток.
Македонска православна црква го празнува на 17 март по црквата, т.е. 30 март според Грегоријанскиот календар. Свети Алексиј се смета за заштитник на питачите, патниците, медицинските сестри, аџиите и дадилките. Народот вели дека „Човек Божји“ се грижи за сите сиромашни и несреќни луѓе и дека на овој ден не е добро да се избрка просјак од врата или да му се одбие милостина затоа што тоа ќе го навреди светителот.
Денес, велат верниците, неопходно е да се каже оваа молитва на свети Алексиј, кога се верува дека тој ги лекувал сите болести и од кои течело мироно масло, бидејќи се верува дека овие зборови лекуваат и повикуваат на чудо.
– Се воздигнавте во добродетелта и откако го очистивте својот ум, стигнавте до Посакуваното и Возвишеното. Својот живот го украси со бестрашност и прими исклучителен пост со чиста совест. Во молитвите бевте бестелесни, и како сонце блескавте во светот, благословен Алексиј.