Народните верувања велат дека во пресрет на Митровдeн и Ѓурѓовден секој треба да биде дома.




Македонската православна црква денеска го слави Денот на Свети великомаченик Димитриј, во народот познат како Митровден . Овој датум во традицијата се означува и како хајдучка разделба, а тоа е годишното време кога започнува зимата. Во македонскиот народ Митровден е една од најголемите прослави, име на некои еснафи и ден на чување на заветот на многу места.




Светиот великомаченик Димитрије Солунски, кога старокалендарските православни цркви празнуваат на 8 ноември, се родил во Солун во III век од нашата ера, каде што бил поставен на татковото место за војвода. Неговата задача била и да ги прогонува христијаните. Меѓутоа, тој ги заштитил и затоа бил осуден на смрт.
Народните верувања велат дека во пресрет на Митровдан и Ѓурѓовден секој треба да биде дома , бидејќи кој тогаш не е дома, цела година ќе преноќи во туѓи куќи.




Исто така, некаде се верува дека сите поголеми работи на терен и други работи што се прават надвор мора да ги заврши Митровден . Ако падне снег, се вели дека Свети Димитриј дошол на бел коњ, ако е облачно, нè чека топла зима. Ако е јасно, според народното верување, зимата пред нас ќе биде сурова.




Црковните историчари не се согласуваат дали житието на овој светител треба да се наоѓа во Солун или во Сремска Митровица, римски Сирмиум, бидејќи најстарите зачувани документи датираат од 8 век.




Според едно толкување, маченикот бил погубен во Сирмиум, а посмртните останки биле пренесени во Солун, по освојувањето на Срем од варварите. Уште во 413 година Грците изградиле базилика во Солун каде се чувале моштите на Свети Димитрија. Градот е сочуван, според традицијата, од земјотреси, болести, опсади. Свети Сава Српски, како што забележува Доментијан, „дојде во градот Солун и му се поклони на светиот голем чудотворец Димитрија и му ја целива чесната рака“.




Посебно се слави Свети Димитриј, покрај Грците, Русите и Србите. Меѓу Русите, неговиот култ почнал да се шири во 12 век. Во 1581 година го избрале за заштитник на Сибир. Неговиот празник е еден од најголемите празници во Руската црква.




Нему во Српската црква му се посветени повеќе од 120 храмови. Сремска Митровица посебно го слави, а на нејзиниот грб е од 1388 година. Солунските христијани тајно го погребале Димитриј. На местото на неговиот гроб подоцна била изградена црква и бил прогласен за заштитник на градот Солун. Според преданието, од гробот на Димитрија излеал босилек и миро, поради што бил наречен Мироточиви.




И денес се верува во лековитите својства на неговите мошти. Во црковните списи стои дека свети Димитриј потоа „бдеел над својот град и го спасил од земјотреси и други катастрофи“. На Митровдан, познатиот хајдук збогум од народните песни, обичај е да се отпуштаат слуги на кои им истекол договорот и да се изнајмуваат нови. Има многу српски семејства кои денеска ја слават својата крштевка.
