Приказната за тоа како една жена живеела со 32 мажи на пуст остров станала инспирација за филмот.
На малиот вулкански остров Анатахан, сместен во средината на Тихиот Океан, се случила една од најмрачните и најмистериозни епизоди од повоената историја – настан кој подоцна бил наречен „Инцидент на островот кралица Анатахан“. Во оваа драма, која се одвивала од 1945 до 1951 година, учествувале 32 Јапонци и една жена – Казуко Хига – кои, во хаотичните последици од Втората светска војна, биле оставени изолирани и осудени на соживот без правилата на цивилизацијата. Островот, кој зафаќа само 33 квадратни километри, станал сцена за борба за моќ, опстанок и – на крајот – лудило.
Почеток: Казуко бега од сенката на својот брат
Дури и пред војната, во 1939 година, шеснаесетгодишната Казуко Хига го напушта својот дом во Окинава, бегајќи од тиранијата на нејзиното семејство. Таа доаѓа на Маријанските Острови како дел од јапонската програма за колонизација и наскоро се мажи за човек по име Џонгли, со кого започнува мирен живот на Анатахан. Тие се грижат за земјоделски култури и животни, изолирани, но спокојни.
Војната носи бродоломи – и крај на мирот
Во јуни 1944 година, три јапонски брода беа погодени од американски оган. Преживеаните – десет војници и 21 цивил (претежно млади мажи во раните дваесетти години) – успеваат да стигнат до брегот на Анатахан. Љубезно ги пречекуваат Казуко и нејзиниот партнер, несвесни дека штотуку ги отвориле портите на пеколот.
Иако останале без никакви вести од светот, тие верувале дека војната сè уште трае. Кога Јапонија ја потпишала капитулацијата на 2 септември 1945 година, информациите не стигнале до овој далечен остров. Изолирани, гладни и во неизвесност, тие преживувале ловејќи, собирајќи овошје и одгледувајќи го она малку што можеле. Но, најголемиот извор на тензии сè уште не се појавил – Казуко, единствената жена меѓу 32 мажи, несвесно станала симбол на моќ, желба и конфликт.
Љубов, завист и првите знаци на распаѓање
На почетокот, од почит кон нејзиниот партнер, мажите се обидувале да бидат воздржани. Некој дури и предложил Казуко и Џонгли да се венчаат, за да ја „зацементираат“ нивната врска и да спречат несакани фантазии. Двојката се повлекува во осаменост, но тензиите растат.
Сè се менува кога, во 1946 година, двајца мажи ги откриваат остатоците од американски авион. Во него наоѓаат два пиштола и малку муниција – оружје кое целосно ќе ја наруши кревката рамнотежа меѓу островјаните. Вооружени, овие двајца стануваат доминантни фигури. А Казуко, од страв или пресметка, прифаќа дека и тие стануваат нејзини „сопрузи“. Од тој момент, островот се претвора во затворен свет на борба за моќ и посесивност.
Брутална борба и крвав биланс на состојба
Оружјето ги менува односите. Љубомората, зависта и борбата за наклонетоста на Казуки водат до отворени конфликти. Еден по еден, мажите почнуваат да умираат – во несреќи, но и во конфронтации. Џонгли се обидува да се дистанцира, но наскоро и тој е вовлечен во спиралата на насилство. Кога еден од „сопрузите“ умира во морето, борбата за поседување на Казуко и оружјето продолжува. Оружјето менува раце, но цената расте – убиствата се во пораст, а довербата меѓу луѓето исчезнува.
До 1950 година, најмалку девет мажи ги загубиле животите. Најстариот меѓу нив се обидува да го спречи хаосот, но предоцна – уште четворица умираат набргу потоа, некои под сомнителни околности. Островот, некогаш засолниште, сега е претворен во гробница.
Казуко – жртва или манипулатор?
Кога бројот на преживеани падна на само 16, заклучокот што се наметна меѓу нив беше брутален – Казуко е проблемот. Тие веруваа дека нејзиното присуство предизвикало затемнување на умот и раздор. Планираат да ја убијат. Еден од мажите, кој сè уште има чувства кон неа, ја предупредува и ѝ помага да избега длабоко во џунглата.
По 33 дена криење, Казуко конечно беше спасена. Американски брод, кој кружеше околу островот, ги фати сигналите и ја евакуираше неа и преостанатите преживеани. Така заврши седумгодишниот кошмар на Анатахан.
Легендата и крајот
По враќањето во Јапонија, Казуко Хига стана тема на сензационални медиумски извештаи. За некои таа беше „кралица на островот“, за други „жена фатална“ или „заводлива вештерка“. Холивуд наскоро направи филм базиран на оваа бизарна приказна, дополнително мистифицирајќи го нејзиниот лик.
Казуко го поминала остатокот од својот живот во изолација. Починала на 49-годишна возраст од последиците од болест, а со себе го оставила и последниот сведок на еден од најчудните случаи на преживување по војната – приказна за човечката природа, нагоните, осаменоста и целосното распаѓање на општествените норми.