Со години живеела со симптоми кои никој не можел да ги објасни.
Синдромот на хроничен замор сѐ почесто се појавува во современото општество и може сериозно да го наруши секојдневниот живот на заболените. Луѓето кои страдаат од ова нарушување често немаат сила ни за наједноставните активности, а во потешки случаи болеста може целосно да ги врзе за кревет.
Колку оваа состојба може да биде исцрпувачка покажува и искуството на Ина Игњатовиќ од Ќуприја, која со години се борела со симптоми што целосно ѝ го промениле животот.
Со години живеела со симптоми кои никој не можел да ги објасни
Замор што не поминува, болки во мускулите, непријатност во загушливи простории и постојан недостаток на енергија – тоа се само дел од симптомите со кои Ина живеела дури пет години.
За својата борба отворено зборувала гостувајќи во една телевизиска емисија, каде објаснила дека првите знаци на болеста биле необични и збунувачки.
– Првите симптоми беа големи осцилации на крвниот притисок. Често беше покачен, а имав и температура што траеше со месеци, понекогаш и по три или шест месеци. Беше околу 37,2 и никако не поминуваше. Покрај тоа имав чести инфекции, болки во мускулите и зглобовите и постојан замор – раскажала таа.
Како што вели, со години посетувала лекари и специјалисти, но одговор немало.
– Постојано бев во маѓепсан круг. Ме праќаа од еден кај друг лекар, се сомневаа дека постои некоја болест, но не наоѓаа ништо конкретно. На крај ми велеа дека сум здрава и дека треба да си одам дома да се одморам – објаснила Ина, која денес е претседателка на здружението на пациенти со хроничен замор.
Анализите добри, а состојбата сѐ полоша
Иако резултатите од анализите покажувале дека е здрава, симптомите и понатаму биле присутни.
– Параметрите беа добри, но вирусните инфекции беа хронични. Имав антитела на речиси десет вируси, а кај шест нивото на IgG антителата беше абнормално високо – објаснила таа.
Лекарите утврдиле дека станува збор за инфекции кои ги прележала уште во детството, но нивото на антителата останало високо, што не било вообичаено.
Замор што не поминува ни по спиење
Ина вели дека секојдневниот живот станал исклучително тежок.
– Постојано бев уморна. Тоа не е замор што поминува кога ќе се наспиете. Не можев ни 200 метри да се оддалечам од дома. Загушливи простории, како пошта или места со многу луѓе, ми беа неподносливи – раскажала таа.
Додала дека најтешко било тоа што многу луѓе не разбирале низ што поминува.
– Кога одите кај лекар и тие не наоѓаат ништо, луѓето почнуваат да мислат дека всушност ништо не ви е. За среќа, моето семејство имаше разбирање, но пошироката околина не сфаќаше колку ми е тешко – рекла таа.
Во еден момент почнала да се прашува дали проблемот можеби е од психолошка природа.
– Отидов и кај психијатар, сама, но ни таму не пронајдоа никаков проблем. А мене и понатаму ми беше лошо – додала.
Дијагноза по пет години
Пресвртот се случил благодарение на пријателка која на телевизија гледала гостување на кардиологот Бранко Миловановиќ, експерт за синдромот на хроничен замор.
Ина му се обратила и конечно добила одговор.
– Денес можам да кажам дека немам ни десет проценти од симптомите што некогаш ги имав – рекла таа.
И понатаму повремено чувствува болки во мускулите и зглобовите кога се менува времето, но истакнува дека тоа е неспоредливо со состојбата низ која порано поминувала.
Најголемото олеснување – конечно дијагноза
Како што вели, најголемото олеснување било тоа што конечно добила објаснување за сите симптоми.
– За мене најголем спас беше кога некој конечно ми кажа што ми е. Бев во позитивен шок кога ја добив дијагнозата. По толку години лутање, конечно знаев со што се борам – рекла таа.
Терапијата што денес ја користи ѝ помогнала симптомите постепено да се намалат.
– Кога со години живеете со таа состојба, постојано постои страв дека симптомите ќе се вратат. Но сега имам енергија да станам наутро и да ја работам својата работа, а тоа е најважно – заклучила.