Марија никогаш не била љубител на планови. Кога нејзините пријатели решија да одат на одмор во Охрид, таа само се најде во автобусот без многу мислење. Но тоа лето се покажа како едно од најнеочекуваните искуства во нејзиниот живот.
Првиот ден, шетајќи по калдрмисаните улици покрај езерото, наидува на старец кој продаваше рачно изработени дрвени сувенири. Тој ѝ раскажа приказни за Охрид, за стариот град и за езерото што, како што рече, „криело милиони тајни“. Марија го слушаше со отворена уста, за првпат во животот запознавајќи некој што зборува толку магично за својот роден крај.
Следните денови ги поминува во учење на стари македонски рецепти од локални жени, пливање во кристално чистото езеро и разговори до доцна навечер со луѓе од различни краишта на Македонија. Најмногу ѝ се допадна чувство на заедништво и едноставност – нешто што го губиме во брзината на секојдневието.
Кога летото заврши, Марија се врати дома не само со сувенири и фотографии, туку и со чувство на мир и инспирација. Таа сфати дека патувањата не се само за убави пејсажи, туку за луѓето и приказните што ги откриваме.
Заклучок: Охрид ѝ покажа дека вистинската магија на Македонија не е само во езерата или старите цркви, туку во луѓето и нивните приказни.