Колку се грижел за храната покажуваат и некои анегдоти
Патријархот Павле плени со својата скромност и мудрост, а во една прилика откри што мисли за прекумерното уживање во храната.
– Господ така не создал, имаме храна, имаме стомак. Која е поентата на хранењето? Тоа е компензација на енергијата што се троши со работа. Не морам да размислувам дали појадував или ручав, тоа го знам по инстинкт на глад. Тоа значи дека енергијата е потрошена, треба да се надополни.
– Нагонот за глад е непријатен, но тоа е само знак дека енергијата е потрошена и треба да се надополни. Храната е всушност преработена сончева енергија и таа не смее да се троши залудно. Се додека човек јаде и се храни вака, се е нормално. Но, кога ќе почне да јаде од задоволство, а не за да ја надополнува енергијата, тогаш се префрла на друга патека. Значи, треба да бидете умерени во сè.
– Храната која е оставена неколку дена е изложена на бактерии кои се многу корисни за нашиот организам, за разлика од паразитите. На тој начин човекот стекнува имунитет и станува поотпорен.
Да не остави трошка на масата
Колку се грижел за храната покажува следната анегдота.
Патријархот Павле беше гостин на вечера кај тогашниот претседател на Србија и Црна Гора, Светозар Маровиќ, на која присуствуваше и Кофи Анан, а со своето скромно однесување ги остави овие политичари во неверување.
- Имено, за време на вечерата, за време на постот, на патријархот му се послужувале риба, леб и зеленчук.
- Кога заврши, пред себе имаше салфетка на која имаше дваесетина трошки.
- Тивко, не обрнувајќи внимание на она што се случува околу него, ја зеде секоја трошка и ја изеде.
- Кога завршил, го прашале што прави, а тој им одговорил вака:
– Вие, деца мои, не знаете што значи глад и колку деца се гладни низ целиот свет, а ние фрламе леб покрај масата и во контејнери. За некои тие претставуваат живот и надеж, а ние така лесно се откажуваме од нив. Сетете се на гладните деца ширум Африка и светот секогаш кога ќе ги видите трошките покрај масата – рече тогаш патријархот Павле.