Сигурно се сеќавате на Славица Гајиќ (49), која две години не можеше да најде професионална работа, иако 20 години работеше во хемиската индустрија и тоа само затоа што има „блиску до педесет“. Откако медиумите го објавија признанието на Славица, среќата и се насмевна – Славица ја повикаа на интервју во фирма. Сепак, не завршува тука. Работодавецот и понудил такви услови што, како што вели за „Нова“, сè уште не може да поверува дека такво нешто постои во Србија.
„Не сакав да изгледа дека ги молам луѓето да ме вработат, но бев очајна. Бев дискриминирана, ме преплаши самиот изглед на работодавецот кога дојдов на интервју за работа, а само реченицата „Значи имаш уште 50?“ Не, цел живот ќе имам 20 години“, вели Славица.
Таа вели дека сите тие денови била под стрес, по објавувањето на нејзината исповед. Таа очекуваше многу повици од поширокото семејство и пријатели, до потенцијални понуди за работа. А еден се случи пред два дена.
„Во понеделникот ми се јавија од млечна индустрија и ми честитаа што сум храбра затоа што кажав што е всушност секојдневие – како мажите и жените во подоцнежните години не можат да се вработат. Им се заблагодарив дека немам повеќе време за разговор, бидејќи треба да го изнесам Раша надвор“, вели Славица и открива како продолжил разговорот.
„Дали би дошле кај нас на интервју за работа утре наутро? Имаме одлична работа за вас, но вие заслужувате подобро?’ рече госпоѓата, а јас бев скаменет. Се мислам, кој го смисли овој трик, кој сака да се пошегува со мене. Како што продолжува разговорот, жената не престанува да ме фали – колку сум храбра, самоуверена, решителна…
Ништо не ми беше јасно. Разговорот заврши со моето ветување дека утре сабајле ќе дојдам на адресата што ми ја дадоа и дека ќе разговараме подетално бидејќи се уште не знам што е работата, кое е работното време, колку е плата е, значи ништо за условите“, продолжува Славица.
На договорената адреса, Славица на портата веќе ја пречека една млада жена која силно ѝ подаде рака и и се заблагодари што дошла.
„Сè уште не можев да верувам дека ова се случува. Луѓе мои, има ли такви работодавци во Србија? Ова е сон, невозможен, си помислив. „Жена ми ме одведе во канцеларија, ми нарача кафе и ми рече да го чекам директорот, тој треба да дојде секој момент“, вели таа.
Додека таа гледаше во луксузно уредената канцеларија, скапи слики висат на ѕидот, директорот се појави на вратата со послужавник во рацете. Потоа следеше уште поголем шок.
„Тоа беше мојот директор од претходната фирма, човекот што ми рече да седам дома и да одморам, дека ногата ми е најважна, а потоа ме остави без работа и без леб. Поцрвенев од гнев кога го видов. Станав и му реков дека е срамота што ми го прави ова откако ја изгубив работата, а потоа и сопругот со огромни кредити и долгови над мојата глава. Но, ситуацијата е сосема неверојатна“, продолжува Славица.
Нејзиниот поранешен директор кој и дал отказ се преселил да работи во оваа млечна индустрија. Кога му кажале дека му треба менаџер за контрола на квалитетот на сурово млеко, веднаш знаел на кого да му се јави – Славица.
„Верувајте ми, се уште не сум свесна што ми се случи. Ова е како филм. Дали ова може да ми се случува? Мене ми беше понудено место менаџер со плата од 55.000 денари, работно време од седум до три, викендот ми е бесплатен, а бидејќи треба да посетам млекарници кои имаат апарат со млеко и да го достават до оваа индустрија, ми дадоа и јас автомобил. Замислете. И не само тоа. Поради ногата не морам да возам, но ако треба со мене ќе оди и млад човек кој меѓу другото ќе ми помогне да земам примероци. Немам зборови, навистина“, е воодушевена Славица од филмскиот пресврт на нејзината приказна.
Како што вели таа, поранешниот директор и признал дека згрешил, но дека „одамна му висат над врат“ поради кадарот што бил во компанијата. Затоа сакаше на некој начин да се откупи, па штом се појави оваа работа веднаш се сети на Славица.
Таа ја прифатила работата, а за споменатиот портал вели дека е само една од оние кои едноставно имале среќа, бидејќи поголемиот дел од нејзината возраст се уште се мачат да најдат работа.