Доживотниот претседател на Југославија остана познат во историјата по неговите светски турнеи, обиколките на земјите од другата страна на светот и патувањата кои траеја неколку месеци.
Доживотниот претседател на Југославија, Јосип Броз Тито, остана познат во историјата по неговите светски турнеи, обиколките на земјите од другата страна на светот и патувањата кои траеја неколку месеци. Меѓутоа, во татковината, во срцето на Србија, имаше град кој избега во широк лак!
Урбаната легенда раскажана во областа Чачак вели дека овој град воопшто не го сакале владетелите на Србија. Кралот Александар Караѓорѓевиќ го посетил само еднаш, поради погребот на војводата Степо Степановиќ, Тито го заобиколил, а уште поновите политичари не го „намирисале“ особено.
А, се чини, дури ни Чачанци!
Зборувајќи за Тито, доживотниот претседател на Југославија остана познат во историјата по неговите светски турнеи, обиколките на земјите од другата страна на светот и патувањата кои траеја неколку месеци.
Сепак, приказната оди, Чачак избега во широк лак! За време на неговото триесет и петгодишно владеење, Тито седум пати бил во Чачак, но секогаш на минување, на пат за Ужице. Речиси никогаш не дошол во Чачак како што било планирано, а историчарите сметаат дека тоа се должи на фактот што Броз до крајот на својот живот овој град го доживувал како близок до движењето Равна Гора. И не вредеше што секогаш кога патуваше по улица, го пречекуваа изнервирани толпи луѓе…
Во очите на Тито, Чачанци отсекогаш останале – четници, веројатно поради близината на Равна Гора и песната „На планина, на Јелица“.
Во реалноста, извештаите на полицијата на Кралството Југославија од 1940 година го оценуваа Чачак како озлогласено „комунистичко жариште“ во Западна Србија. Од овој град биле познати комунисти – Филип Филиповиќ, Коста Новаковиќ, Драгиша Мишовиќ, Милка Миниќ, Милош Миниќ…
Сепак, Тито сепак имаше поинаква перцепција за ова место. Постарите луѓе од Чачак и денес велат дека секој пат пред доаѓањето на претседателот на СФРЈ, една недела претходно превентивно биле апсени лица означени како противници на режимот, а етикетата на „бунтовнички град“ и место за избегнување била запечатена од ситуација кога Тито го посети Чачак при неговата втора посета, токму за време на неговиот говор снема струја!