Пејачката Радмила Петровиќ Батлер имаше тешка судбина, а за нејзиниот живот е снимен и документарен филм.
Љиљана Петровиќ Батлер беше една од најуспешните пејачки на ромската музика во Југославија. Родена е во Белград, на 14 декември 1944 година, во уметничко семејство.
Првиот настап го имала кога имала само 12 години, кога ја заменила својата болна мајка, а како мајка многу рано, на само 14 години си дошла на своето. Имала три деца и живот кој воопшто не бил лесен.
„Трагедија на кафеанските пејачи и музичари е што децата имаат жив татко и мајка, но растат со бабите. И мојот прв сопруг и јас сме деца на музичари. Пеејќи цела ноќ, не можев да ги имам децата покрај себе. За нас Ромите е трагедија што многу рано созреваме. Јас бев мајка на четиринаесет години, мојот прв сопруг тогаш имаше шеснаесет години. Си играв криенка со децата по подрумите и сабајле отидов да се породам. Ми пукна водата од тече“, изјави еднаш таа во интервју за „Време“.
Не криеше дека најголемото училиште во животот и е кафеана и често го истакнуваше тоа. Кратко време посетувала музичко училиште и повеќе пати почувствувала расизам на своја кожа: „Ми рекоа: „Што прави оваа Ромка на телевизија секој ден? Ромите отсекогаш биле непочитувана нација и ние сме виновни за тоа, дозволивме.
Можевме да се капеме и да се измиеме, покојниот Тито на сите им даваше сапун и вода. Но ние сме народ кој нема своја држава и држава, сакаме да талкаме и да бидеме валкани и неизмиени. Јас сум градско дете.
Не знам да зборувам Ромски, Ромите ми се смеат затоа што не знам да зборувам, разбирам, но не знам да зборувам. Родена сум во Белград. Мајка ми е од Загреб, па и јас имам хрватски корени, а и денес имам роднини таму. И татко ми беше од Белград. Го сакам Белград, Белград е мојот град, јас сум роден и сакам да умрам во Белград“.
На крајот на 80-тите, кога почувствувала дека на територијата на поранешна Југославија се подготвува војна, таа ги земала трите деца и со една торба побегнала во Германија. Како што рекла, тогаш во неа почнало да работи нејзиното шесто сетило. Таму почнала да пее на ромски свадби, за да преживее и да ги прехрани децата, а не се двоумела да ги работи и најтешките работи.
Чистела бањи во хотел, што е снимено во документарен филм за неа снимен од Би-Би-Си. „Ги исчистив и тоалетите. Беше страшно за мене во таа војна. Имав цел: или ќе се победам себеси и мојата желба и волја за песна, или сите ќе пропаднеме. И не се срамев, работев чесно“, искрено изјави .
По години поминати во анонимност, продуцентот и менаџер Драги Шестиќ ја нашол во Дизелдорф и ја убедил да сними албум за продуцентска куќа во Холандија.
После тоа, кариерата повторно тргна во нагорна линија – настапуваше во најдобрите концертни сали во Европа, а рече дека тоа и е втора кариера. Првиот беше паб. По кратка, но многу тешка битка со опасна болест, почина во болница во Амстердам на 26 април 2010 година на 66-годишна возраст.